Sunday, July 20, 2025

දුන්නට පැණි වරකා - දෙන්නම් කලු හරකා මා ගැන තව සලකා- දෙනවද බහ මැණිකා



කැලැරන්ස් වි‍ජේවර්ධන, සිනමා කතාව බලන්නට ඉස්පාසුවක් ලැබුණේ අද ඉරිදා ය. මිතුරන් කිහිපදෙනකු සමඟ කැලැරන්ස් බලන්නට මීට සති දෙකකට කලින් ප්‍රවේශ පත්‍ර තිබේදැයි බැලූ අවස්ථාවේදී ඉඩකඩ නොමැති හෙයින් අපට අදහස අත්හැර දමන්නට විය. 

අදත් තවත් ටිකක් වේලා ප්‍රමාද වූවා නම් අද ද චිත්‍රපටය බලන්නට වන්නේ නැත. සවස 4.30ත්, 7.30ත් යන ‘ෂෝ’ දෙකේ ම ආසන බොහෝමයක් අද දහවල වනවිටම අලෙවී වී තිබිණි. සිංහල චිත්‍රපටයක් සම්බන්ධයෙන් මා මෙවැනි අත්දැකීමක් ලැබුවේ පළමු වරට යැයි කීමේ කිසිදු වරදක් නැත. 

සිංහල චිත්‍රපටයක් බලන්න බොහෝ සෙනඟක් පැමිණි අවස්ථා, අත්දැකීම් තිබුණ ද මේ ආකාරයේ අත්දැකීමක් ලැබුවේ පළමු වරට ය. 

කැලැරන්ස් විජේවර්ධන ගැන චිත්‍රපටයක් කියූ සැණින් එලෙස බලන්නට තරම් චිත්‍රපටයක් තිබේ ද යන්න ගැන මට සිතුවිල්ලක් විය. අසන්නට ගීත නම්, අසන ගමන් ගයන්නට සිංදු නම්, කැලැරන්ස් ගැන කතා කරන්නට සිදුවීම් නම් බොහෝ ඇත. එහෙත් කැලරන්ස් ගැන චිත්‍රපටයක් යන, සිතුවිල්ල සිතේ විය. ඉතිං කැලැරන්ස් ගැන චිත්‍රපටයක් යනු කුකුස සිතුවිල්ලක් සිතේ විය. 

අඩු වියදමින් කැලැරන්ස් විජේවර්ධන සංගීත ප්‍රසංගයක් නැරැඹුවා හා අත්දැකීමක් ද චිත්‍රපටය නැරැඹීමෙන් පසු සිතෙහි තිබේ. මිත්‍රයෙකුද එවැන්නක් චිත්‍රපටය නැරැඹීමෙන් පසු පැවැසීය. 

මේ කතා කරන්නට යන්නේ චිත්‍රපටයේ කැමරා, හඬ, රංගනය යනාදී තාක්ෂණික කාරණා නොවේ. ඒවායේ අඩුපාඩු ද, මදිපාඩු ද, නොගැලපෙන තැන් ද ප්‍රායෝගික නොවන තැන් ද , කතාව සිදුවීමෙන් සිදුවීමට පනින තැන් ද, ස්වභාවික කතාබහට නොගැලපෙන තැන් ද විය. හොඳ ද නැතුවා නොවේ. සිංහල චිත්‍රපටවල මේවා අඩුවැඩියෙන් ඕනෑම සිංහල චිත්‍රපටයක ඕනෑ තරම් දැකිය හැකි ය. චිත්‍රපටයේ බොහෝ හොඳ, ලස්සන, නැතුවා නොවේ. එමෙන්ම අලුත් යැයි දක්නට සිටි නළු නිළියන් ද ඔවුන්ට හැකි පමණින් චිත්‍රපටයට සාධාරණයක් කර තිබේ යැයි කීමේ කිසිදු වරදක් නැත. 

මෑතකාලීනව සිනමාවේ පෙන්වුණු, සිංහල චිත්‍රපට දෙස බැලීමේ දී එක්කෝ සම්භාව්‍ය යැයි කියන ගණයට වැටෙන ඒවා ය. එක්කෝ කුඩා දරුවන්, යනාදීන් මුල් කරගත් චිත්‍රපටය. එසේත් නැතනම් රංජන් රාමනායක පන්නයේ චිත්‍රපටය. ඒ අතරමැද ආදර කතා ය. එසේත් නැතිනම් අතිශය සංකීර්ණ සිතන්නට පොළඹවන, යම් කිසි ආයාසයක් දරා බලා සිටිය යුතු චිත්‍රපටය ය. ඔළුව වෙහෙසිය යුතු ඒවා ය. එසේ නැතිනම් නෙළුම් කුලුන පන්නයේ චිත්‍රපටය. එසේත් නැතිනම් යම් කිසි ප්‍රහසනයක්, උපහාසයක් ඇති ආකාරයේ චිත්‍රපටය. මේ වර්ගීකරණය එතරම් සාධාරණ වර්ගීකරණයක් නොවුණ ද සිංහල සිනමාව තුළ මෑත කාලයේ ම‍ා‍ගේ අත්දැකීම නම් බිහිවෙන සිනමා නිර්මාණ එක්තරා ආකාරයක බුද්ධි මට්ටමකට ‍ජන කොට්ඨාශයකට හෝ ධ්‍රැවීකරණයකට හෝ සීමා වන ආකාරයක් නිරීක්ෂණය කළ හැකි බව ය. 

අනෙක් අතට ඉතිහාසය හෝ රජවරු හෝ ‍යනාදී ඉතිහාස සිදුවීම් පදනම් කරගත් නිර්මාණ ය. එසේත් නැතිනම් ගින්නෙන් උපන් සීතල හෝ රාණි හෝ පන්නයේ මෑත ඉතිහාසයේ සිදුවීම් සම්බන්ධ චිත්‍රපටය. මේ චිත්‍රපට ‍බොහෝමයක මාගේ අත්දැකීම නම් මේවා දෙස යම් ආකාරයක වෙහෙසක් දරා බලා සිටීමට සිදුවීම ය. යම් කිසි ආයාසයක් දැරීමට සිදුවීම ය. සිනහාව ගෙනෙන චිත්‍රපටවල ද ඒ ලක්ෂණය දක්නට ලැබෙන්නේ ය. 

සිනමා කෘතියකින් ප්‍රේක්ෂකයා සිතන්නට පෙළඹවීම ඉතා ම හොඳ ය. දේශපාලන කතාවක් කීම වඩාත් හොඳ ය. එමෙන්ම ඉහත කී ආකාරයේ විවිධ ශානරවල විවිධ ආකාරවල චිත්‍රපට බිහිවීමත්, ඒ වගේම විවිධ ස්වරූපවල චිත්‍රපට බිහිවීම ද ඉතා ම හොඳ ය. කර්මාන්තයක උන්නතියට දියුණුවට විවිධත්වය අත්‍යවශයෙන් ම අවශ්‍ය වේ. 

කැලැරන්ස් චිත්‍රපටයේ කුමන අඩුපාඩු මධ්‍යයේ වුව ද ආරම්භයේ සිට ම අවසානය දක්වාම චිත්‍රපටය බලා සිටිය හැකි වීමේ ගුණය, චිත්‍රපටය මුළුල්ලේ ම තිබිණි. එමෙන්ම ඒ ගැන සිතන්නට වෙහෙසක් දරන්නට ද අවශ්‍යතාවයක් නොවී ය. හරිම සරල සිංහලෙන් කියන්නේ නම් කම්මැලි නැතිව බලා සිටිය හැකි චිත්‍රපටයකි. 

චිත්‍රපටය (තාක්ෂණික කරුණු හැරෙන්නට) බලන අතවාරයේ වෙනත් සිතන්නට හෝ ආයාසයක් දරන්නට හෝ අවශ්‍යතාවයක් ඇති වන්නේ නැත. එපමණක් නොව ඒ ගැන ඒ තරම් විවේචනයක් ද ඇති වන්නේ නැත (නැතුවා නොවේ). උදාහරණයක් ලෙස නෙළුම් කුලුන බලන අතරවාරයේ දී එහි කොතරම් උසුළු විසුළු තිබුණ ද, චිත්‍රපටයේ තිබෙන ප්‍රායෝගික දුර්වලතා, සැබෑ ලොවට පරස්පර සිදුවීම් ගැන සිතන්නට සිදුවිය. පෙළඹවීමක් ඇති කළේ ය. මේ චිත්‍රපටය තුළින් එවැනි බලපෑමක් නොවී ය. 

එම නිසා ම, ප්‍රේක්ෂකයන් සිනමා ශාලාවලට ගෙන්වා ගැනීමට නම් මේ ආකාරයේ රසය ගෙනෙන චිත්‍රපට තව තවත් වැඩියෙන් නිෂ්පාදනය විය යුතු ය. වාණිජ සිනමාවේ සාර්ථක අත්හදා බැලීමක් ලෙස මෙම චිත්‍රපටය පෙන්වා දිය හැකි ය. චිත්‍රපටයේ කතාව, සිනමා රසය, සමාජ, දේශපාලනික පණිවුඩ, චිත්‍රපටය ලබාදෙන පණිවුඩය, යනාදී බොහෝ දේ ගැන තර්ක විතර්ක තිබිය හැකි ය. දේශපාලන පණිවුඩ කියන, සමාජ ප්‍රශ්න ගැන කියන, ප්‍රහසනය, උපහාසය ගෙනෙන චිත්‍රපට බිහි විය යුතු ය. ඒ ගැන ගැටලුවක් හෝ විවාදයක් නොමැත. කොහොම නමුත් මනුස්සයෙක්ට හවස් වරුවක් ගිහින් නිදහසේ බලන්නට මේ ආකාරයේ චිත්‍රපට බිහිවිය යුතු යි යන්න මාගේ අදහස ය. විශේෂයෙන්ම නොයෙක විධ ප්‍රශ්නවලින් ගැටලුවලින් හෙම්බත් වූ මිනිස්සුන්ට මේ ආකාරයේ විවේකයක් අවශ්‍ය ම ය. 

අනෙකුත් කරුණු සකසා ගනිමින්, ගුණාත්මකභාවය ඉහළ නංවා ගන්නා අතරවාරයේ දී ම කර්මාන්තයක් ලෙස සිරි ලංකාවේ සිනමා කර්මාන්තය උසස් කරගැනීමට නම්, දියුණු සහ වර්ධනය කරගැනීමට අවශ්‍ය නම්, මේ ආකාරයේ ‍ප්‍රේක්ෂකයන් චිත්‍රපටය තුළ කම්මැලි නැතිව, ආයාසයක් නැතුව රැඳෙන ආකාරයේ නිර්මාණය, බිහිවිය යුතු වේ.


No comments:

Post a Comment

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive