Showing posts with label මානව හිමිකම්. Show all posts
Showing posts with label මානව හිමිකම්. Show all posts

Friday, July 28, 2023

තරිඳු නිදහස් කරනු

ඡායාරූපය - ෆේස්බුක් 


මා හා තරිඳු අතර මිත්‍රත්වය ආරම්භ වන්නේ මීට අවුරුදු දහයකට පෙර යැයි කිවහොත් වඩාත් නිවැරැදි ය. එකල තරිඳු රාවය පුවත්පතේ ය. මම ලංකාදීපයේ ය.

තරිඳු සිරගත කිරීම සම්බන්ධයෙන් සමාජ මාධ්‍ය තුළ විශේෂයෙන්ම ෆේස්බුක් ජන සමාජය තුළ විශාල කතාබහක් ඇති වී තිබේ. අනෙක් අතට තරිඳු කවුරුන්ද යන වග නොදන්නා අති විශාල ජන පිරිසක් මේ රටේ ජීවත් වෙති. තරිඳු ගැන නොදැනීම නම් කමක් නැත. එහෙත් මානව හිමිකම් යනු කවරේද ? භාෂණයේ නිදහස, ප්‍රකාශනයේ නිදහස, සිතීමේ නිදහස, විරෝධතා කිරීමේ නිදහස යනාදී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් ම සහතික කර දී ඇති මානව සමාජයක ප්‍රගමනයට බලපාන බොහෝ මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් නොදන්නා අති විශාල ජනකායක් මෙරට ජීවත් වෙති.

අනෙක් අතට සම්බෝලයි බතුයිවත් කන්නට බැරි මිනිස්සුන්ට මොන මානව හිමිකම් ද යන ප්‍රශ්නය ද පැන නැගේ. ඔවුන් සවිබල ආහාර වේලක් ගන්නා දවසක මානව හිමිකම් කියා දෙන්නට ගියහොත් කියා දෙන්නට මානව හිමිකමකුත් කන්නට සම්බෝලයි බතුයිවත් නොතිබෙන්නට පුළුවන.

මා හා තරිඳු අතර, නැතිනම් අප යාළු මිත්‍රකමට කියන උඩුවා අතර මිත්‍රත්වය ආරම්භ වන්නේ තරුණ ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමය ආරම්භ කිරීමට යන සමයේ ය.

තරිඳු මෙන්ම බිඟුන්, තරිඳු ජයවර්ධන, කසුන් පුස්සෙවල, ශාලික විමලසේන, නිරෝෂ් මෛත්‍රී, දිල්හාන් විමල්ක ආදී මෙකී නම් රැසක් කියන්නට හැකි ය. මේ මිත්‍ර සමාගම්වලට නීතිඥයන්, ක්‍රියාකාරීන්, ඇතුළු විවිධ වෘත්තිකයෝ ද එක්වූහ. ජයන්ත, රමිඳු, නජිත් මේ යනාදී අය වන අතර ඔවුන් ද තරිඳු ගැන මේ වනවිටත් සිය අවංක අදහස් සමාජ මාධ්‍යයට එක් කර ඇත.

තරිඳු ගැන ලිවීමේ ප්‍රධාන කාරණය. තරිඳු යනු අප සියලු දෙනා කැමැති අප බොහෝදෙනා ගරු කරන පුද්ගලයෙකි.

අප මිත්‍ර සංගමය තුළ ද නිරන්තරයෙන් වාද විවාද විවිධ මති මතාන්තර ඉදිරිපත් ව තිබේ. අප මේ සම්බන්ධයෙන් ඕනෑ තරම් වාද විවාද කර ඇත.

තරිඳු සිරභාරයට ගැනීම සම්බන්ධයෙන් සමාජ මාධ්‍ය තුළ මේ වනවිට ලොකු කතාබහක් ඇති වී තිබේ.

ඉන් ප්‍රධානම කාරණයක් වනුයේ තරිඳු මාධ්‍යවේදියෙක් ද ? සමාජ ක්‍රියාකාරිකයෙක් ද ? තරිඳු විඩියෝ කළේ ද නැද්ද යනාදි යි. මාධ්‍යවේදී හෝ සමාජ ක්‍රියාකාරි භූමිකාව හෝ දෙකම එකට කළ හැකි ද යනාදී ප්‍රශ්න ය.

මේ රටේ මාධ්‍ය ආචාර ධර්ම සම්බන්ධයෙන් විශාල කතාබහක් ද තිබේ. ඉහත සඳහන් කළ හෝ සමාජ මාධ්‍යයේ තරිඳු ගැන කරන කිසිදු ප්‍රශ්නයක් තරිඳු සිරභාරයට ගැනීමට හේතුවක් නොවේ. තරිඳුට මාධ්‍යවේදියකු වන්නටත් සමාජ ක්‍රියාකාරියකු වන්නටත් අයිතියක් තිබේ. ඒ දෙකම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් සහතික කර තිබෙන අයිතිවාසිකම් ය. පොලිසියේ නොපනත්කම් විඩියෝ කරන්නට ඕනෑම පුරවැසියකුට අයිතියක් තිබේ.

කොණ්ඩයෙන් ඇදීමටත්, පහරදීමටත්, වදහිංසා කරමින් අමානුෂික ලෙස පහර දීමටත් කිසිවකුටත් අයිතියක් නැත. ඒ කිසිවක් නොමැතිව නිදහසේ සිතීමට, නිදහසේ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට, තමන් කැමැති ලිවීමට කීමට පුරවැසියන්ට අයිතියක් තිබේ. පුරවැසියන්ට තිබෙන සීමා මායිම් නිසා ඔවුන්ට ඡන්ද අයිතිවාසිකම් තුළින් තමන් වෙනුවෙන් තීන්දු තීරණ ගැනීමට ඒවා ක්‍රියාත්මක කිරීම යන ක්‍රියාවලියට නියෝජිතයන් පත් කර යැවීමට හැකියාව තිබේ. මේ පත් කර යවන පිරිස් ඒවා කරන්නේ ද යන්න වෙනම කාරණයකි.

මාධ්‍ය හෝ මාධ්‍යවේදීන් හෝ යනු ඒ ක්‍රියාවලියට සමාන පිරිසකි. මාධ්‍ය, රටක සිව්වුනි ආණ්ඩුව වන්නේ ද එක අතකින් ඒ නිසා ය. පුරවැසියන්ට සීමා ඇත. මාධ්‍යවේදීන් යනු පුරවැසියන් වෙනුවෙන් රටේ මහජනතාව වෙනුවෙන් එම සීමා ඉක්මවා යන පිරිසකි. මාධ්‍යයේ ප්‍රධාන මූලධර්මය ‘මහජන යහපත’, ‘මහජන ලැදියාව’, ‘මහජන අභිලාෂ’, වන්නේ එහෙයිනි.

තරිඳු මාධ්‍යවේදියෙක් ද ? සමාජ ක්‍රියාකාරිකයෙක් ද ? මාධ්‍යවේදියෙක් සමාජ ක්‍රියාකාරිකයෙක් නම් මාධ්‍යවේදියෙක් වන්නේ කොහොම ද ? සමාජ ක්‍රියාකාරිකයකුට මාධ්‍යවේදියකු විය හැකි ද යනා දී අනෙක් ප්‍රශ්න අසමින් ඔහුගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම සම්බන්ධයෙන් නිහඬ ප්‍රතිපත්තියක් දරන්නේ නම්, කියන්නට ඇත්තේ ඔවුන් ඔබ සොයා පැමිණෙනු ඇති බව ය. එවිට ඔබට ඔබවත් නොසිටිනු ඇත.

මාධ්‍යවේදියකු හෝ සමාජ ක්‍රියාකාරියකු හෝ සාමාන්‍ය පුරවැසියකු හෝ මෙලෙස අත්අඩංගුවට ගැනීමටත් මිලේච්ඡ ලෙස පහර දීමටත් කිසිවකුටත් අයිතියක් නැත. පොලිසියේ කෲර සැලකීම් ගැන දැන් කලක් තිස්සේ කතාබහට ලක්වූවත් තවමත් ඒවාට කිසිදු පිළියමක් ලැබී නැත. බොහෝ දෙනාගේ නිහඬ බව නිසාම ඒවා දිගින් දිගටම සිදුවෙමින් තිබේ.

තරිඳු සිරභාරයට ගැනීම මාධ්‍ය නිදහසට, භාෂණයේ නිදහසට, පුරවැසි අයිතිවාසිකම්වලට, මානව හිමිකම්වලට, යනාදී ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයක අපි පිළිගන්නා සියලු දේට එල්ල වූ බරපතළ ප්‍රහාරයකි. මේ මොහොතේ ඊට විරුද්ධ වීම හැර වෙනත් කිසිදු ප්‍රමුඛ කාර්යයක් නැත.

Monday, October 4, 2021

පුරවැසියන් ලෙස අපට වුවමනාවක් තිබේ ද ?

 

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මානව හිමිකම්, ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයක්, විනිවිදභාවය, සාමය, වගවීම, නීතියේ ආධිපත්‍යය, යුක්තිය සාධාරණත්වය අවශ්‍ය වන්නේ කාට ද ?

ජනතාවට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අවශ්‍ය නැතිනම් අපි මොනවා කරත් වැඩක් නැහැ. මේ ආකාරයේ අර්ථය දෙන ප්‍රකාශයක් බිමල් රත්නායක මහතා මෑතකදී ප්‍රකාශ කළා.

මේ වෙද්දි අපේ රටේත් ලෝකයේත් ප්‍රධානම මාතෘකාවලින් එකක් බවට පත්ව ඇත්තේ පැන්ඩෝරා පේපර්ස් නැතිනම් පැන්ඩෝරා පත්‍රිකා.

මේ ආකාරයේ දත්ත අනාවරණ ලෝකය තුළ දිගින් දිගටම සිද්ධ වුණා.

පසුගිය දශකයක කාලයේ දී පැනමා පත්‍රිකා, පැරඩයිස් පත්‍රිකා වගේ වුවමනාවටත් වඩා උදාහරණ මේ සම්බන්ධයෙන් තිබෙනවා.

සෑම පුරවැසියකුටම, සෑම රාජ්‍ය නිලධාරියකුටම, සෑම මනුෂ්‍යයකුටම ඔහුටම/ඇයටම පැවැරුණු වගකීම් තිබෙනවා.

ජනමාධ්‍යවේදීන් ගත්තත් එහෙමයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ ජනමාධ්‍ය සම්බන්ධයෙන් විවේචන අඩුවක් නැතිව තිබෙනවා.

අඩුවැඩියෙන් ලියන්නාත් ඇතුළත් මේ මාධ්‍ය නැතිනම් ජනමාධ්‍ය සම්බන්ධයෙන් වැරැදි, විවේචන, අශිෂ්ට. ආචාරධාර්මික නොවන, ආදී වශයෙන් ප්‍රශ්න අර්බුද රැසක් තිබෙනවා.

මේ මොනයම් අර්බුදය මධ්‍යයේ වුවද මේ රටේ මාධ්‍ය, මාධ්‍යවේදීන්, ආචාරධාර්මිකව හෝ ඒ නොමැතිව හෝ දේශපාලන අභිලාෂ වුවමනා එපාකම් වුවමනා හෝ යනාදිය වෙනුවෙන් වංචා දූෂණ අනාවරණය කර තිබෙනවා.

ඇතැම් මාධ්‍යවේදීන් සිය මාධ්‍ය ජීවිත කාලය තුළම වැරැදි වංචා දූෂණ අනාවරණය කර හෙළිදරවු කර තිබෙනවා.

ඇතැම් මාධ්‍යවේදීන් තම දේශපාලන පක්ෂපාතීත්වය නිසා හෝ අභිලාෂ, වුවමනා එපාකම් හෝ නිසා අනෙක් පාර්ශවයේ, විරුද්ධ පාර්ශවවල වංචා දූෂණ අකටයුතුකම් අනාවරණය කර තිබෙනවා.

මේ ආකාරයෙන් ජනමාධ්‍ය සම්බන්ධයෙන් ද ‘කවුද හොඳම කළේ ?’ ආකාරයේ විශ්ලේෂණයක් කරන්න හැකියාව තිබෙනවා.

ඒ වගේම මහජන අභිලාෂය කියන මුල් සහ පිරිසුදු අරමුණ සාක්ෂාත් කරගැනීමේ අරමුණින් කටයුතු කළේ කවුරුන් ද කියා වාද විවාද කිරීමේ හැකියාව තිබෙනවා.

කොහොම නමුත් පුරවැසියන්ට වුවමනාවක් තිබෙනවා ද ?

රාජ්‍ය තාන්ත්‍රයට, නිලධාරී තන්ත්‍රයට, පාලන ව්‍යුහයට වුවමනාවක් තිබෙනවා ද ?

එය අප හමුවේ පමණක් නොව ලොව රටවල් බොහෝමයක් හමුවේ මේ මොහොතේ ඇති ප්‍රශ්නය යි.

විමර්ශන සිදු කිරීම, දඬුවම් දීම, නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම, යුක්තිය සාධාරණත්වය ඉටු කිරීම මාධ්‍යවේදියාගේ වගකීමක් හෝ රාජකාරියක් නොවේ.

මේ තාක් කාලයක් මාධ්‍යවේදීන් හොඳින් හෝ නරකින් හෝ සිය වාර්තාකරණය කර තිබේ

පසුගිය කාලය මුළුල්ලේ මා මිත්‍ර මාධ්‍යවේදීන් ඇතුළුව මාධ්‍යවේදීන් රැසක් ජ්‍යෙෂ්ඨයන් ද ඇතුළුව වංචා, දූෂණ, අකටයුතුකම් ගැන අනාවරණය කර ඇත.

ඒ සම්බන්ධයෙන් දුසිම් ගණනින් ලිපි පළ කර ඇත. ගවේෂණාත්මක ලිපි පළ කර ඇත.

එය පැන්ඩෝරා, පැනම හෝ පැරඩයිස් හෝ විශාල දත්ත අනාවරණ නොවෙන්නට පුළුවනි.

එහෙත් ඉන් පසුව සිදුව ඇත්තේ කුමක් ද ? අප යම් ප්‍රගතියක් අත්පත් කරගෙන තිබේ ද ?

අප ලෝකයක් ලෙස ශිෂ්ට සම්පන්න හෝ දැන් පවතින තත්ත්වයට පත්ව ඇත්තේ අරගලවල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ය.

අප අද යම් පමණින් හෝ නිදහස, සාධාරණත්වය, මානව හිමිකම් යනාදිය භුක්ති විඳින්නේ එකී අරගවල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ය.

එහෙත් විශේෂයෙන්ම පසුගිය දශකයක කාලයේ නීතිය ක්‍රියාත්මක නොවන ආකාරයක් පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබේ. වගවීම සහ විනිවිදභාවය ගිලිහෙමින් තිබෙන ආකාරය පෙනෙන්නට තිබේ.

පැන්ඩෝරා පත්‍රිකා ගැන අප ප්‍රශ්න කරන්නේ කාගේන් ද යන ගැටලුව තිබේ.

පසුගිය දශක දෙකක කාලයේ දී මහා පරිමාණ වංචා දූෂණ රැසක් මෙරට මාධ්‍යවේදීන් විසින් අනාවරණය කරනු ලැබ තිබේ.

ඇතැම් අවස්ථාවලදී දේශපාලනඥයන් ද ප්‍රසිද්ධ වේදිකාවල ඒ සම්බන්ධයෙන් අනාවරණ සිදු කර ඇත.

එහෙත් ඉන් පසු ඒ සම්බන්ධයෙන් සිදුව ඇත්තේ කුමක් ද ? මාධ්‍යවේදීන්, සිවිල් වැසියන්, තරුණ තරුණියන් ඝාතනය කිරීම්වල සිට සිදුව ඇති අපරාධ ගණන සුළු පටු නොවේ.

නිදහසින් පසු ගෙවී ගොස් ඇති කාලයේ දී සිදුව ඇත්තේ වංචා, අපරාධ, දූෂණ යනාදී සියල්ලට ප්‍රධාන හේතුවක් වී ඇත්තේ ද මෙකී වගවීමේ යාන්ත්‍රණයක් නොමැති වීමේ අඩුපාඩුවයි.

අයිතිකරුවන්, හිමිකරුවන්, පුද්ගලයන් නොමැති ඉඩම්, දේපළ, මුදල් ගැන අප පසුගිය කාලයේ දී කොතෙකුත් අසා ඇත.

අපරාධකරුවන් හෝ කිසිවකුත් නැති ඝාතන, පිපිරීම්, යනාදී සිදුවීම් ගැන අප පසුගිය කාලයේ අසා ඇත.

ඕනෑම ආකාරයක ප්‍රතිසංස්කරණයක් කිරීමට නම්, මානව හිමිකම් යනාදිය ස්ථාපිත කිරීමට නම්, ශිෂ්ට සම්පන්න ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයක අප අපේක්ෂා කරන ලක්ෂණ ආරක්ෂා ගැනීමට නම් දේශපාලන වුවමනාව (පොලිටිකල් විල් - Political will) තිබේදැයි අපි ප්‍රශ්න කරන්නෙමු.

එහෙත් අප අපගෙන් ද ප්‍රශ්න කළ යුතු ය. පුරවැසියන් ලෙස අපට එම වුවමනාව තිබේ ද ?

Sunday, May 16, 2021

අපේ දෙබිඩි කම

 

පලස්තීන ජනාතව වෙනුවෙන් හරිම නම් මුලින්ම පාරට බහින්න ඕනේ මේ රටේ මිනිස්සු. ඒත් එහෙම වෙන්නේ නෑ. (වයිරසේ පැතිරෙන නිසා එක් රැස් වෙන්න බෑ කියන එක සාධාරණ හේතුවක්).

පොලිසියේ කෲරත්වය ගැන ඇමෙරිකාව මිනිස්සු පාරට බැස්සාම, ඇමෙරිකාවේ එහෙම වුණත් ලංකාවේ එහෙම වෙන්නේ නෑ වගේ තමයි අපේ මිනිස්සු හිටියේ.

හැබැයි අන්තිමට මොකද වුණේ ?


ලංකාවේ පොලිසිය මිනිස්සුන්ට ගහද්දි අපේ මිනිස්සු ගෙවල්වල. තමන්ට පුළුවන් විදියට වචනයකින් හරි විරෝධය පළ කරන මිනිස්සු ගැන නෙමෙයි මේ කියන්නේ.

අපේ දෙබිඩි කම් ගැන.

පලස්තීනේ ජනතාව වෙනුවෙන් මුලින්ම පාරට බහින්න ඕනේ ලංකාවේ මිනිස්සු කියන්න විශේෂ හේතු කිහිපයක්ම තියෙනවා.

එකක් ශ්‍රී ලංකා පලස්තීන  මිත්‍ර සංගමය ආරම්භය සනිටුවහන් කරන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ වෙන නිසා.

දෙවැන්න මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයාගේ නමින් පලස්තීනයේ පාරක් තියෙනවා.

පලස්තීනයේ ඉහළම සම්මානයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ පිදුම් ලබා තිබීම තෙවැන්න යි.  

මෙවාගේ සරල සුමට හේතු නිසා ම නෙමෙයි.

පලස්තීනය නැතිනම් පලස්තීන ජනතාව සටන් වදින්නේ තමන්ට රටක් වෙනුවෙන්. එහෙම බලද්දි මේ ලංකාවේ මිනිස්සු රටක් වෙනුවෙන් සටන් වැදුණා.

පලස්තීන ප්‍රශ්නය සරල ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි.

අනෙක් කරුණු මේ ආණ්ඩුවේ සහ රට ඇතුළු තියෙන බොරු මුස්ලිම් විරෝධය.

විශේෂයෙන්ම මේ ආණ්ඩුවට, කලින් පැවැති මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට බෙහෙවින් උදව් කරපු පිරිසක් තමයි මුස්ලිම් රටවල්.

යුද්ධය අවසන් කරන්න පාකිස්තානය එහෙමත් විශාල සහායක් දුන්නා.

ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ දී ශ්‍රී ලංකාවට මුස්ලිම් රටවල් සහාය දුන්නා.

එහෙම තියාගෙන මේ ආණ්ඩුව ඡන්ද දිනන්න බොරු මුස්ලිම් විරෝධයක් ඇති කරනවා.

එහෙම තියෙන කොටම ඇතැම් මාධ්‍යයත් සමාජ මාධ්‍යයත් ඊශ්‍රායල පලස්තීන අර්බුදය මුස්ලිම් යුදෙව් එහෙමත් නැතිනම් අරාබි සහ යුදෙව් ප්‍රශ්නයක් විදියට හරිම සරල හා සාමාන්‍යකරණය කරනවා.

මේක ඒ විදියේ සරල ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි.

පලස්තීන ප්‍රශ්නය හා සමාන ප්‍රශ්න කිහිපයක්ම ලෝකයේ තියෙනවා.

උදාහරණයක් විදියට කාශ්මීරය.

ලෝක පැරැණිතම සහ සංකීර්ණම ගැටුම්වලින් එකක් තමයි ඊශ්‍රායල පලස්තීන අර්බුදය.

එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය වෙනම රටක් වෙනම පාලනයක් ඉල්ලද්දි ඊට දැඩිව විරුද්ධ වුණ පිරිස් කොහොමද ඊශ්‍රායලයේ පැත්ත ගන්නේ ?

හරිම සරලයි, අවුරුදු 30ක යුද්ධයත්, දෙමළ ජනාතවත් තේරුම් නොගැනීම.

රටේ අවුරුදු 30ක සිවිල් යුද්ධය තේරුම් නොගැනීම.

විශේෂයෙන්ම සිවිල් යුද්ධය, එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය සහ ශ්‍රී ලංකා හමුදාව අතර යුද්ධයක් විදියට සීමා කිරීම.

ත්‍රස්තවාදීන් පරාජය කිරීමක් විදියට සරල කිරීම.

යුද්ධය දේශපාලනීයකරණය කර, තමන්ගේ ඡන්දවලට යුද්ධයත් ඒ අර්බුදයත් භාවිත කිරීම.

ඉතා සංකීර්ණ ප්‍රශ්න සාමාන්‍යකරණය සහ සරල කිරීම අපේ රටේ පාලකයන්ගේ පුරුද්දක්. ඊට උඩගෙඩි දෙන මාධ්‍යයත් ඒවටම හරියන ජනතාවකුත් අපිට ඉන්න එක ගැන සතුටු වෙන්න අවශ්‍ය යි.

යුද්ධයත්, යුද්ධය අවසන් කිරීමෙන් ලද අර්ධ සාමයත්, ආරක්ෂක අංශ සාමාජිකයනුත් විකුණාගෙන කනවා මේ රටේ හැම පක්ෂයකම දේශපාලනඥයෝ. ඒකටම හරියන පාක්ෂිකයෝ ටිකක් ඒ ඒ පක්ෂවලට ඉන්නවා.

ඊශ්‍රායලයේ ගුවන් යානා ඇවිල්ලා පලස්තීනයේ සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ගේ පුංචි දරුවන්ගේ ගෙවල් දොරවල්වලට බෝම්බ දානවා. එහෙම නම්,

හමාස් සංවිධානය සහ පලස්තීනයේ සන්නද්ධ කණ්ඩායම් රොකට් ප්‍රහාර එල්ල කරද්දි, සයිරන් නාදෙට ඊශ්‍රායලයේ මිනිස්සු බයෙන් ඉන්නවා නම්,

ඒ වගේම දේවල් අපට අහලා පුරුදු හුරු පුරුදු තැන්වල වුණා කියලා හිතන්න පුළුවන් නම්,

ඉන්දියන් සාගරයේ පුංචියට තියෙන රට මීට වඩා ලස්සන වෙන්න තිබ්බා නේද ?

ඉතින් ඊශ්‍රායල පලස්තීන ප්‍රශ්නය,

පලස්තීනය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ගමන්, ඊශ්‍රායලයේ ජනතාව ගැනත් කතා කරන්න අවශ්‍ය යි. ඊශ්‍රායලයේ දැඩි අන්තවාදී මත අදහස් දරන තමන්ගේ පරාජය යුද්ධයකින් වසා ගන්න හදන පාලකයෝ වෙනුවෙන් නම් නෙමෙයි.

අසල්වැසි ඉන්දියාවේ ඇතැම් පාලකයෝත් එහෙමයි, ඡන්දේ වෙලාවට, පාකිස්තානය පරම හතුරා කියලා ජනතාවට ඒත්තු ගන්වනවා,

පලස්තීන ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්න අවශ්‍ය වෙන්නේ, ඉස්සෙල්ලා කියපු හරිම සරල, සරල වචනයෙන් කිව්වොත් සරල හේතු නිසාමත්, දෙවැනියට කිව්ව බරපතළ කරුණු නිසාමත් නෙමෙයි නං, තුන්වෙනියට රටක් විදියට ප්‍රතිපත්තියක් විදියට අපි අනුගමනය කරන ප්‍රතිපත්ති නිසාවත් අඩු ගානේ,

ශ්‍රී ලංකාව පලස්තීනය රාජ්‍යයක් විදියට පිළිගන්නේ 1988, පලස්තීනය රාජ්‍යයක් විදියට පිළිගත්ත මුල්ම රටවල් කිහිපය අතරට අපිත් අයත්,

පී.එල්.ඕ./පලස්තීන් ලිබරේෂන් ඕගනයිෂේෂන් (Palestine Liberation Organization) එහෙමත් නැතිනම් පලස්තීන විමුක්ති සංවිධානය සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර සම්බන්ධතා ඊටත් වඩා පැරැණියි, එම සංවිධානයේ කාර්යලයක් කොළඹ දී පිහිටුවන්නේ 1975 දී.

ඊශ්‍රායලය සමඟ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සම්බන්ධතා පටන් ගන්නේ ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, ඔන්න ජේ.ආර්. සහ යු.එන්.පී. විරෝධී අයට ඊශ්‍රායලයට විරුද්ධ වෙන්න අවස්ථාවක්.

ඊට පස්සේ ආර්.ප්‍රේමදාස ඊශ්‍රායලය සමඟ සම්බන්ධතා නවත්වන්න පියවර ගන්නවා 1990 දී.

මේ විදියට අපට හේතු රැසක් තියෙනවා.

ඊශ්‍රායලය සතුරකු ලෙස දකින්න අවශ්‍ය නැහැ. ඇතැම් උද්ධච්ඡ පාලකයන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් නිසා මේ අර්බුදය උත්සන්න වෙලා තියෙනවා.

ඊශ්‍රායලය සමඟ සම්බන්ධකම් තියාගන්න ගන්න ගමන් පලස්තීනයේ ජනතාව වෙනුවෙන් වගේම ඊශ්‍රායලයේ පීඩාවට පත්වෙන ජනතාව වෙනුවෙනුත් කතා කරන්න අපිට පුළුවන් වෙන්න ඕනේ.

පලස්තීන සහයෝගීතා දිනය වෙනුවෙන් අග්‍රමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉකුත් අවුරුද්දේ නිකුත් කරපු නිවේදනයෙන්ම මෙය අවසන් කරන්නං,

“පලස්තීන විමුක්ති සංවිධානය නමින් පලස්තීනය බේරා ගැනීමේ සන්ධානයක් ප්‍රථමවරට ශ්‍රී ලංකාව තුළ පිහිටුවීමේදී එහි සභාපතීත්වය මා හට පිරි නැමීමත්, පලස්තීනය වෙනුවෙන් කළ ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීම අගය කරමින් පලස්තීනයේ ඉහළම සම්මානය වන පලස්තීන තාරකාව මා හට පිරිනැමීමත් අද දිනයේ කෘතවේදීව  සිහිකරමි.
ශ්‍රී ලංකාව හා පස්තීන රාජ්‍යයන් අතර සබඳතා විශේෂය. පලස්තීන රජයට හා පලස්තීනයේ මිත්‍රශීලී ජනතාවට උපරිම සහායෝගය ලබාදීමට අපි ඉදිරියේදීත්
බැඳී සිටින්නෙමු. පලස්තීනය යනුවෙන් ස්වෛරී රාජ්‍යයක් නුදුරු දිනයක ලෝක සිතියමට එක්

වේවායි ප්‍රාර්ථනා කරමි!

මහින්ද රාජපක්ෂ
ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ
අග්‍රාමාත්‍ය”

 

https://sinhala.news.lk/news/political-current-affairs/item/41086-2020-11-28-14-30-45

http://archives.dinamina.lk/2014/01/10/_art.asp?fn=f1401102

https://mfa.gov.lk/pc-sl-p/

https://sinhala.news.lk/news/political-current-affairs/item/41086-2020-11-28-14-30-45

https://www.divaina.com/2014/07/24/news37.html

http://thediplomaticsociety.com/index.php/archive/archive/420-palestine-has-strong-historic-relations-with-sri-lanka-the-maldives-and-south-africa-ambassador-of-the-state-of-palestine-to-sri-lanka-and-the-maldives-

http://archives.dailynews.lk/2008/10/09/fea01.asp

https://www.upi.com/Archives/1990/03/20/Sri-Lanka-to-suspend-relations-with-Israel/6077637909200/

https://www.upi.com/Archives/1990/03/20/Sri-Lanka-to-suspend-relations-with-Israel/6077637909200/

ඡායාරූපය https://www.bbc.com/sinhala/news/story/2004/11/041112_arafat_funeral

 

 

Tuesday, February 6, 2018

වැරැදි තැනින් අල්ලා ගැනීම


මේ ලිපිය රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකභාවය සහ ගමේ චණ්ඩි පාට් යන ලිපිය හා සම්බන්ධිතය
 https://evabalava.blogspot.com/2018/02/blog-post_6.html


රටේ ජාතික ගැටලු උත්සන්න වීමට ප්‍රධානතම හේතුව රටේ ජාතික ගැටලු හෝ ඒ ඒ පාර්ශව අතර පොදු එකඟතාවක් නොවීම සහ තමන්ගේ පිටස්තරව නොසිතීමය. හමුදා නිලධාරියාගේ ක්‍රියාව අගයන පිරිස්, උතුර ගැන දැඩි ආවේගයකින්, දෙමළ ජනතාව ගැන දැඩි ආවේගයකින්, දෙමළ ඩයස්පෝරාව ගැන දැඩි ආවේගයකින් කටයුතු කරන පිරිස් අනෙක් අතට රජයේ හමුදාව, ආණ්ඩුව කතා කරන පාර්ශව දෙකම ඔවුන් එල්ඹ ගෙන සිටින මතවාදී අදහස්වලින් අඩියක් පසුපසට හෝ ඉදිරියට හෝ එන්නට වුවමනාවක් නැත. ඒ නිසා විශේෂයෙන්ම රටේ වාර්ගික අර්බුදය එකතැන පල්වෙමින් තිබේ. යුද්ධය අවසන් වී වසර නවයක් ගත වී තිබුණද අපට අඩියක් හෝ ඉදිරියට යෑමට නොහැකි වී ඇත්තේ ඒ නිසාය. ප්‍රශ්න විසඳීමට යෑමේදී සියලු පාර්ශව සතුටු කිරීමේ හැකියාවක් නැතිමුත් සියලු පාර්ශවවලට අවම වශයෙන් හෝ පිළිගත හැකි විසඳුම් තිබේ.




හමුදා නිලධාරියාගේ ගෙල සිඳින අබිනයත්, විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් ගැන ලිවීමෙන් අනතුරුව ප්‍රධාන වශයෙන් හඳුනාගත හැකි පාර්ශව දෙකක විවේචනයට ලක්ව තිබේ. එක් පාර්ශවයක් හමුදා නිලධාරියාගේ ක්‍රියාව අගයන පිරිසය. අනෙක් පිරිස උතුරේ ජනතාවගේ මානව හිමිකම් සහ රජයේ හමුදාවලට දඬුවම් දිය යුතුය කියන මතයේ සිටින පිරිසය.

උතුරේ ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසඳී නැත. ජාත්‍යන්තරයට පිළිතුරු දිය යුත්තේ කෙසේ දැයි කියමින් මා ‘මදර් ශ්‍රී ලංකා’ , ආණ්ඩුව උතුරේ කරන සංවර්ධන ව්‍යාපෘති, ආණ්ඩුව ක්‍රියාත්මක සංහිඳියා ව්‍යාපෘති ගැන කීවේය. එයින් මා කිසිලෙසකින් වත් උතුරේ ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසඳී ඇතැයි කීවේ නැත. මා සඳහන් කළේ ජාත්‍යන්තරයට පිළිතුරු දීම ගැනය. ජාත්‍යන්තරයට පිළිතුරු දිය යුත්තේ කෙසේදැයි ගැනය.

අනෙක් අතට මා හමුදාව වැරැදි යැයි කොතැනකවත් කියා නැත. මුල ද අමතක වී නැත. අනුවණ ලෙස තැනට නොහොබිනා ලෙස කටයුතු කිරීම දේශප්‍රේමය ද නොවේ. යුද්ධය අවසන් වීම ගැන ඇත්තේ සතුටක් වුවත් එය අවසන් වෙද්දි වූ ඇතැම් සිදුවීම් ගැන ඇත්තේ කනගාටුවකි. යුද්ධයෙන් පසු සිදුවීම් ගැන ඇත්තේ ද දැඩි කනගාටුවකි. මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය ඉදිරියේදී හමුදා නිලධාරියාව මා කිසිසේත් අනුමත කරන්නේ නැත. එහෙත් ඊට පෙර ඔහු එහි සිටින පිරිසකට කරුණු පැහැදිලි කිරීම අනුමත කරමි. විය යුත්තේ එයයි. එසේ කරුණු පැහැදිලි එක් සිදුවීමකින් ඔබ්බට යා යුතුය. අනෙක් කරුණු හමුදාව වැරැදි නැත. හමුදාවේ ඇතැම් පුද්ගලයන් කළ වැරැදිය. ඔවුන්ට දඬුවම් ලැබිය යුතුමය. යුද්ධයට මුවා වී යුද්ධය සමයේදී යුද භූමියේදීත්, යුද්ධයෙන් පසුත් කළ අපරාධවලට දඬුවම් දිය යුතුය. එය හමුදාවට දඬුවම් දීමක් නොවේ.

උතුරේ ජනතාවගේ විතරක් නොව දකුණේ ජනතාවගේත් ප්‍රශ්න විසඳී නැත. උතුර විතරක් නොව දකුණත් සංවර්ධනය වී නොමැත. සංවර්ධනය අපට බොහෝ දුරය. කොටින්ම මේ රටේ ජනතාවගේ ප්‍රශ්නය විසඳී නැත. උතුරේ මෙන්ම දකුණේ ජනතාව ද ඉඩම් ප්‍රශ්නවලට මුහුණ දී සිටිති. මේ ආකාරයෙන් දෙපැත්තේම බොහෝ ප්‍රශ්නවලට මුහුණ දෙමින් සිටිති. නිරන්තර පීඩනයට ලක්වෙති. ලක්වෙමින් සිටිති.

Wednesday, January 17, 2018

පුරුෂ රාජ්‍යය 1


මත්පැන් අලෙවිය හා කාන්තාවන් සම්බන්ධ දශක ගණනක් පැරැණි නීතිරීති ඉවත් කිරීමටත් මංගල සමරවීර අමාත්‍යවරයාගත් තීරණයත් ඉන් දින කිහිපයකට එම තීරණය සම්බන්ධයෙන් ජනාධිපතිවරයා ගන්නා ලද තීරණයත් මෙරට මුද්‍රිත, විද්‍යුත් හා අන්තර්ජාල මාධ්‍ය පමණක් නොව සමාජජාලවලට ප්‍රධාන මාතෘකාවක් බවට පත්ව තිබේ. එය දේශීය පමණක් නොව විදෙස් පුවත්සේවාවවලට අවධානය දිනාගැනීමට සමත් වූ මාතෘකාවක් බවට පත්ව තිබේ.

මත්පැන් අලෙවිසැල්වල් කාන්තාවන් සේවය කිරීම සහ කාන්තාවන්ට මත්පැන් අලෙවි කිරීමේ නීතිරිති ලිහිල් කිරීමත් මත්පැන් අලෙවිසැල් විවෘත කර තැබෙන වේලාවන් වෙනස් කිරීමට මංගල සමරවීර මුදල් අමාත්‍යවරයා පියවර ගත්තේ පසුගිය සතියේදීය. ඒ වෙනුවෙන් ගැසට් පත්‍රයක් නිකුත් කිරීමට ද මුදල් අමාත්‍යාංශය කටයුතු කර තිබිණි. එම ක්‍රියාමාර්ගය නවතා දමමින් ගැසට් පත්‍රයක් නිකුත් කරන බව ජනාධිපතිවරයා මැතිවරණ රැලියකදී පැවසීය.

මත්පැන්, යනු ආර්ථිකමය වශයෙන් රජයට ආදායම් උපයා දෙන්නකි. සෞඛ්‍ය තත්ත්වය අතින් බැලූ විට මත්පැන් යනු එතරම් හිතකර දෙයක් නොවුණ ද ඈත අතීතයේ සිට මත, මත්පැන් ගැන කතා ඕනෑ තරම් අපට අහන්නට කියවන්නට තිබේ. ඒ නිසා මත්පැන් තුරන් කිරීම යනු සිදු නොවන්නක් බව පැහැදිලිය. මත්පැන් පානය කරන්නේ නැද්ද යන තෝරා ගැනීම ඒ ඒ පුද්ගලයාගේ කැමැත්ත මත තීරණය වන්නකි.

මුදල් අමාත්‍යාංශය අදාළ තීරණය ගැනීමේ එක් සාධකයක් වනුයේ ආදායම් ඉපැයීමය. කාන්තා රැකියා අවස්ථා ඉහළ යෑමය. ආර්ථිකයමය අතින් ප්‍රතිලාභ කිහිපයක් ඉහත කී තීරණ නිසා ලැබෙන්නේය. ඒ අතරවාරයේදී මුදල් අමාත්‍යවරයා තවත් කතාවක් කියා තිබේ. එනම් කාන්තාවන් වෙනුවෙන් කියා වෙනම නීති නොතිබිය යුතුය. ඇත්තය.

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව සෑම පුද්ගලයකුටම සමානව සැලකිය යුතුය. ඒ අනුව ස්ත්‍රී පුරුෂ තත්ත්වය අනුව නීති පැනවිය නොහැකි වන්නේය. එසේ බලන කළ ජනාධිපතිවරයා කාන්තාවන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝණය කර තිබේ. මෙතෙක් කලක් එවැනි නීති පවත්වාගෙන පැමිණීමෙන් අප කර ඇත්තේ බලවත් වරදකි. මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝණය කිරීමේ යටතේ පැවැති සෑම ආණ්ඩුවකටම එරෙහිවම නීතිමය පියවර ගත යුතුය.


ඡායාරූපය ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි (ඒ.එෆ්.පී-) LAKRUWAN WANNIARACHCHI/AFP/GETTY IMAGES


Thursday, December 15, 2016

ඔවුන් ඔබ සොයා ඒවි

නාවික හමුදාපතිවරයා කළ පහරදීම සාධාරණීය කරන්නට බොහෝ පාර්ශව උත්සහ දරමින් සිටින බවත් තවත් පිරිසක් නිහඬව සිටින බවත් පැහැදිලිව පෙනෙන්නට ඇත. තවත් පිරිසක් මාධ්‍යවේදියට පහරදීම විවේචනය කරන පිරිස්වලට අපහාසයට උපහාසයට ලක් කරන බව ද කිව යුතුයි.
නැවත නැවතත් කිව යුතුව ඇත්තේ මාධ්‍යවේදියකු හෝ වෙනයම් ඕනෑම පුද්ගලයකු හෝ වේවා කිසිවකුගේ අඩත්තේට්ටම්වලට පහරකෑම්වලට ලක් නොවිය යුතුය. 

ඕනෑම සිදුවීමක දෙපැත්තක් හෝ පැතිකඩ කිහිපයක් ඇති බව අප තේරුම් ගත යුතු කරුණකි. හම්බන්තොට වරාය සිදුවීමේ දී මාධ්‍යවේදියා වැරැදිද නිවැරැදිද යන්න පසුවට තබමු.මාධ්‍යවේදියා වැරැදි යැයි උපකල්පනය කළ ද නාවික හමුදාපතිවරයා වේවා, වෙන ඕනෑම පුද්ගලයකු වේවා තවත් පුද්ගලයකුට පහරදීමේ අයිතියක් ඔහුට හිමිවන්නේ නැත. 

මෙම සිදුවීමත් සමඟ මතු වූ තවත් කරුණක් වූයේ මාධ්‍යවේදීන්ට ඕනෑම තැනකට යා හැකි ද යන්නයි. මාධ්‍යවේදීන්ට පමණක් නොව, රටේ ඉහළම නිලධාරීන්ට පවා අවසරයකින් තොරව යා නොහැකි ස්ථාන ඇති බව අප පිළිගත යුතු සත්‍යයකි. එසේ වුවද යම්කිසි සිදුවීමකදී එසේ අවසර ගෙන යෑම ප්‍රායෝගික නොවන්නක් බව ද පිළිගත යුත්තකි. නාවික හමුදාවේ හෝ වරායේ හෝ වෙනයම් සංවේදී, ආරක්ෂිත ස්ථානයක ගින්නක්, හදිසි අනතුරක් සිදු වූ විට මාධ්‍යවේදීන් හෝ ගිලන් රථ හෝ සෞඛ්‍ය සේවකයන් හෝ යා යුත්තේ අදාළ අවසරය ගෙන ද යන්න වරායට ඇතුළු වීමට අවසර ගත යුතු බව පවසන පිරිස් සිතා බැලිය යුතුය. 
මෙම සිදුවීමත් සමඟ මාධ්‍යවේදීන් බෝතල් පත්තකරුවන් යැයි හඳුන්වා දෙන්නට බොහෝ පිරිස් උත්සහ ගෙන තිබිණි. කීමට ඇති ප්‍රමුඛතම කරුණ වන්නේ ඕනෑම වෘත්තීයකට වෘත්තීය ගෞරවය යන්න තිබිය යුතුය යන්නයි. එය වෛද්‍යවරයාගේ සිට කසල ශෝධකයා දක්වාම හිමි විය යුත්තකි. තමන් නාවික හමුදාවේ හෝ වෙනත් වෘත්තීයක වූ පමණින් අනෙක් වෘත්තීන් පහළ දැමීම තමාගේ තත්ත්වය පෙන්නුම් කිරීමක් විනා, අනෙක් වෘත්තීය පහතට වැටීමක් නොවන බව තේරුම් ගත යුතුය. එම නිසා ඒ ඒ වෘත්තීන්ට හිමි ගෞරවය දීමෙන් තමාට ද ඒ වෘත්තීය ගෞරවය හිමි වන බවත්, එසේ නොකිරීමෙන්, ස්වභාවික දහම මත, තමාගේ වෘත්තීය කෙදිනක හෝ හෑල්ලුවට ලක්වන සිහි තබා ගන්නවා නම් අගනේය. වෘත්තීයක් හෑල්ලුවට ලක් කිරීම සම්බන්ධයෙන් මෙයැයි කියා දඬුවම් දෙන්නට හෝ චෝදනා කරන්නට අපට හැකියාවක් නැත. කොතරම් විද්‍යාව තාක්ෂණය තිබුණ ද සොබාදහම නීතියක් බව අප අමතක කළ යුතු නැත. 

එමෙන්ම මතක් කළ යුතු තවත් කරුණකි. මාධ්‍ය කිරි පැකට් එකේ හොරකම ගැන කතා කරන විට කෝටි ගණනින් සිදුවන හොරකම් වාර්තා නොකරන බවට වන චෝදනාවයි. මාධ්‍ය හා මාධ්‍යවේදීන් හොරකම්, වංචා, අල්ලස් දූෂණ වාර්තා කිරීමට සූදානමින් සිටියි. වංචා, දූෂණ ඕනෑ තරම් අනාවරණය කරන්නට මාධ්‍ය ඊයේ කටයුතු කර තිබූ බවට ඕනෑ තරම් සාක්ෂ්‍ය ඇත. එය අදත් හෙටත් වනු ඇත. මරණ තර්ජන මධ්‍යයේ ජීවිත අවදානම් මධ්‍යයේ බොහෝ මාධ්‍යවේදීන් හොරකම් වංචා දූෂණ අනාවරණය කර ඇත. එමෙන්ම මනුස්සයෙක්ට පහරදීම සහ හොරකම්, වංචා, දූෂණ අනාවරණය කිරීම කිසිසේත්ම එක තැන තැබිය නොහැකි කරුණු දෙකක් බව ද අවබෝධ කරගත යුත්තකි. හොරකම් අනාවරණය කිරීම ද කොතරම් සොරකමක් සිදු වූ බව දැන සිටියත්, ඒ ගැන වාර්තා කිරීමට නිශ්චිත හේතු සාධක තිබිය යුතුයි.

අනෙක් අතට ‘මම මීඩියා’ යැයි කියාගෙන හනිමූන්වලට හෝ ගෙවල්වලට පනිනවා යැයි බොළඳ දෙකයි පනහේ තර්ක ගෙනෙන අයට ද කිව යුත්තේ, මම මීඩියා, මම නේවි කියාගෙන නිකං ගෙවල්වලට නොපනින බවය. ඒවා ප්‍රායෝගිකව සිදු නොවන දේවල්ය. නිවසකට මම මාධ්‍යයෙන් කියා පැමිණෙන්නේ නැත. එසේ පැමිණියේ නම්, නිවැසියන්ට ඇයිදැයි ප්‍රශ්න කළ හැකිය. අවශ්‍ය නම්, පොලිසියකට පැමිණිලි කළ හැකිය. නිවැසියන්ට කරදරයක් කරන්නට ගියේ නම්, එතැන ගැටුමකි. එයත් නාවික හමුදාපතිවරයා මම මාධ්‍යවේදියකු යැයි පැවැසූ විට ඔහුට පහරදීමයි කිසිසේත් සමාන කළ නොහැකි සිදුවීම් දෙකකි. 

අනෙක් කරුණ නාවික හමුදාපතිවරයා ආණ්ඩුවේ ප්‍රධානීන්ගේ නියෝගයක් ඉටු කළ බවය. එසේ ජනමාධ්‍යවේදීන්ට, රටේ පුරවැසියන්ට පහර දෙන්නට අණ නොදෙන රටක් බිහි කිරීම අප සියලු දෙනාගේ වගකීමය. පුරවැසියන්ට, මාධ්‍යවේදීන්ට, සිසුන්ට පහර දෙන්නට අණ කළ විට, අහිංසක මිනිස්සුන්ට පහර දෙන්නට බැහැයි කිව හැකි නිලධාරීන් රටක් බිහි කිරීම අප සියලු දෙනාගේ වගකීමකි, යුතුකමකි. මා දන්නා පරිදි, අසා ඇති පරිදි ජෙනරාල් කොබ්බෑකඩුව එසේ කළ නිලධරයෙකි. එක රැයින් එවැනි රටක් බිහි වන්නේ නැත. එබවින් ඒ සඳහා සියලු දෙනා එකමුතුව විය යුතුය. ඒ අතරම මේ ආණ්ඩුව හමුදාව හෑල්ලුවට ලක් කිරීමේ උත්සහයක නිරත වන බව තවත් පිරිසක් කියති. ඔවුන්ට මතක් කළ යුතු සිදුවීම් කිහිපයකි. රතු පස්වල, හලාවත හා කටුනායක දී යුද හමුදාව නිරායුද සිවිල් වැසියන්ට පහර දුන්නේය. වෙඩි තැබුවේය. එවිට හමුදාව හෑල්ලුවට ලක් නොවුණේ ද ?

නැවත නැවතත් කිව යුත්තේ නිහඬ බව සෑම විටම පිළිතුරක් නොවන්නේය. ආණ්ඩුවක, දේශපාලකයන්ගේ අණ දීම් මධ්‍යයේ මාධ්‍යවේදීන්ට සිවිල් වැසියන්ට පහරදීම කිසි ලෙසකින් අනුමත කළ නොහැක. අද මාධ්‍යවේදියකු රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදයේ ගොදුරක් වූයේ නම්, ආණ්ඩුවක මැරකම්වලට හෙට ඔබ ගොදුරු විය හැක. ඔබ නිහඬව සිටින්න. එහෙත් ඔවුන් ඔබ සොයා එන බව අමතක නොකරන්න. 

කාටූනය අවන්ත ආටිගල ගෙනි..  https://www.facebook.com/Awantha.artigala/?fref=ts

හර්ෂණ තුෂාර සිල්වා
15.12.16

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive