චීන කතා
අංක 01
අපේ රටේ
නිර්මාණය වෙලා තියෙන දේශපාලන සංස්කෘතිය දිනෙන් දින මේ රට අගාධයට ඇද ගෙන යනවා මිසක්
වෙනින් දෙයක් නම් වෙන්නේ නෑ. එකක් තමයි රැල්ල විරුද්ධ වීමේ සම්ප්රදාය. එම්.සී.සී.
ගිවිසුමට ඒක කියවන්නෙ වත් නැතුව දක්වන විරෝධය. එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය
හෝ එහි ස්වභාවයට ඒවායේ වාර්තාවලට කියවන්නේ නැතුව දක්වන විරෝධය. සාම්ප්රදායික නැතිනම්
රැල්ලට යන්නනං වාලේ ඇති වෙන ඇමෙරිකානු, ඉන්දියානු හෝ චීන විරෝධය. කිසිම හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක්
නැතුව දක්වන විරෝධය.
අනෙක් ප්රධානම
කාරණය නම් වැරැදි වැරැදියි නොකීම. හරි නං හරියි නොකීම. තමන් සහාය දක්වන ඡන්දේ දෙන තමන්
කැමැති දේශපාලනය මොන දේ කළත් හරි වෙන සහ විරුද්ධ පාර්ශවය මොන දේ කළත් වැරැදි කියන දේශපාලනය.
හොඳම උදාහරණය
තමයි සුවසැරිය. මේ ආණ්ඩුව කාලයේත් ගිය ආණ්ඩුව කාලයේත් මේවාට හොඳට උදාහරණ තියෙනවා.
චීන විරෝධයත්
ඒ වගේ දෙයක් තමයි.
අනෙක් කාරණය
තමයි මේ රටේ දේශපාලනඥයෝ රටේ ප්රශ්න හයිජැක් කිරීම. රටේ සැබෑවටම තියෙන ප්රශ්නවලට විවිධ
අර්ථකථන දීම. පොහොර ප්රශ්නය හොඳම උදාහරණයක්.
පහුගිය
ආණ්ඩුව කාලේ අපි මේ වගේ මෝඩ වැඩක් කරලා තේ අපනයනය වට්ට ගත්තා. තේ කර්මාන්තය අනෙක් පැත්ත
බලපෑවා.
රසායනික
ද්රව්ය සම්බන්ධයෙන් බරපතළ ගැටලු තියෙනවා. මේක අද ඊයේ පටන් ගත්තු ප්රශ්නයක් නෙමෙයි.
මේක පටන්
ගන්නේ 1950 1960 දශකය දක්වා යනවා.
ඒ නිසා
ප්රශ්නවලට විසඳුම් හොයන්න යම් කිසි ක්රමවේදයකට.
අනෙක් හොඳම
උදාහරණය මේ පහුගිය කාලයේ ලොක්ඩවුන්.
එදාවේල
හොයාගන්න මිනිස්සුන්ගේ ආර්ථිකය කියලා අවශ්යම මොහොතේ රටේ වැහුවේ නෑ. පස්සේ වැඩේ වැරැදුණු
නිසා රටේ වැහුවා. අන්තිමට එදාවේලා හොයාගන්න මිනිස්සුන්ට තමයි කීයක්වත් හොයාගන්න බැරි
වුණේ.
මේ වගේ
දේශපාලනඥයන්ගේ මෝඩ තීන්දු තීරණ නිසා අපේ මිනිස්සු පුදුම විදියට අමාරුවේ වැටෙනවා.
ඉතිං මේක
එක ආණ්ඩුව ප්රශ්නයක් විතරක් නෙමෙයි. නිදහසෙන් පස්සේ හැම ආණ්ඩුවකින්ම වෙච්ච දෙයක්.
චීන විරෝධය
ගත්තොත්.
චීනය සම්බන්ධයෙන්
කතා කරද්දි අපි අවබෝධ කරගන්න අවශ්ය දෙයක් තමයි, ලෝක මාධ්යයේ හැසිරීම.
මේ මෑතකදී
සජිත් ප්රේමදාස විපක්ෂ නායකවරයා වියෝන් නාලිකාවට දුන්න සම්මුඛ සාකච්ඡාව.
මගේ පෞද්ගලික
අදහස නම් විපක්ෂ නායකවරයා ඒ පිළිතුරු ලබාදුන්නු විදිය රාජ්ය තාන්ත්රිකයි කියන එක.
ඒක මේ ආණ්ඩුව
විරෝධී අයගේ සතුට හේතු නොවෙන්න පුළුවන්. ආණ්ඩුවට හිතවත් අය කියන්න පුළුවන් ඉංග්රීසි
පාඩමක් කළා කියලා. එහෙම නමුත් රටක් නියෝජනය කරන පුද්ගලයෙක් විදියට රටේ විපක්ෂ නායකවරයා
විදියට ඒ උත්තරය රාජ්ය තාන්ත්රිකයි.
මොකද සමගි
ජන බලවේගයේ ආණ්ඩුවක් ආවොත් ඒ ආණ්ඩුවටත් චීනය එක්ක වැඩ කරන්න වෙනවා.
ඡායාරූපය මෙතැනින් https://tinyurl.com/58cvex7e

