Wednesday, October 31, 2018

ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම නැතිව පුළුවන් ද ?


වත්මන් ගෝලීය දේශාපලන, ආර්ථික, සමාජ හා ආරක්ෂක පසුබිම තුළ කිසිදු රටකට තනි පැවැත්මක් නැත. ලෝක බලවතුන් වන ඇමෙරිකාවට හෝ චීනයට හෝ වේවා එහි වෙනසක් නැත. ලෝක බලවතුන් වන එම රටවලට ද තනිව ගමනක් යා නොහැක. එවැනි තත්ත්වයක් තුළ ගෝලීය බල කේන්ද්‍රයේ සුවිශේෂී භූගෝලීය ස්ථානයක පිහිටා ඇති ශ්‍රී ලංකාව දෙස ගෝලීය බලවතුන් විශේෂයෙන්ම ඉන්දියාව, චීනය සහ ඇමෙරිකාව උකුසු ඇස් යොමා සිටිති.

ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටීම සහ ශ්‍රී ලංකාව තුළ තමන්ට හිතවත් පාලකයකු සිටීම මේ රටවල් තුනටම අතිශයින් වැදගත් වේ. රටක් ලෙස අප එම රටවල් තුන සමඟ සමීප සබඳතා පවත්වා ගැනීම වැදගත් වේ. එමෙන්ම රටවල් තුන සම්බන්ධයෙන් සමබර එක් රටකට අති විශේෂයක් නොකරන විදෙස් ප්‍රතිපත්තියක් පවත්වාගෙන යෑමේ අවශ්‍යතාව ද එන්න එන්නම වැඩි වෙමින් තිබේ.

ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අග්‍රාමාත්‍ය ධුරයෙන් ඉවත් කර හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අග්‍රාමාත්‍ය ධුරයට පත් කරන ලද්දේ පසුගිය සිකුරාදා, එනම් ඔක්තෝබර් මස 26 වැනිදාය. ආසන්න වශයෙන් ඔක්තෝබර්  (31) වනවිට දවස් හයක් ගෙවී තිබුණත් කිසිදු රටක් අභිනව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සුබ පැතුම් එක් කර නැත. එය සැලකිය යුතු තත්ත්වයකි. 

ඕනෑම රටකට ජාත්‍යන්තර හඳුනාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණකි. ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණකි. රටක දේශාපලන නායකයන් විශේෂයෙන්ම ජනාධිපතිවරයා සහ අග්‍රාමාත්‍යවරයා යන දෙදෙනා ජාත්‍යන්තරයේ පිළිගැනීමට ලක්විය යුතුය. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය ජාත්‍යන්තරයේ ඉදිරියේ පරාජයට පත්වීමටත් ශ්‍රී ලංකාවට එය ජාත්‍යන්තරය ඉදිරියේ වාසියක් වීමටත් හේතුවක් මෙම ‘ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම’ යන සාධකයයි. ජාත්‍යන්තර එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය පිළි නොගත් අතර එකම රටක් තුළ විසඳුම් සෙවිය යුතු බව පෙන්වා දුන්නේය. එල්.ටී.ටී.ඊ යේ අවශ්‍යතා සහ ඔවුන්ගේ වෙනම රටක්, නැතිනම් ‘ඊලාම්’ සිහිනය පිළිගත්තා නම්, ජාත්‍යන්තරය දැඩි අර්බුදකාරී තත්ත්වයකට මුහුණ දෙන්නට සිදු වේ. එසේ වූවා නම් ලොව තැන් තැන්වල එලෙස කණ්ඩායම් සටන් වදිනු ඇත.

මේ අනුව ජාත්‍යන්තරය තවමත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස පිළිගෙන නැත. චීනය පමණක් එක් තැනක මහින්ද රාජපක්ෂ අග්‍රාමාත්‍යවරයා යනුවෙන් එක් තැනක සඳහන් කළත් නිශ්චිතව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සුබ පැතුම් එක් කර නැත. විශේෂයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධාන ආර්ථික වෙළෙඳපොළවල් වන ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය, ඉන්දියාව, ජර්මනිය, රුසියාව, ඉරානය යනාදී රටවල් කිසිවක් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට මෙතෙක් සුබ පැතුම් කර නැත.

ඔවුන් සියලු දෙනා අවධාරණය කර කියන්නේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවා, බහුතර කැමැත්ත ඇත්තේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට ද මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ද යන්න තීරණය කරන්නට ඉඩ දෙන ලෙසය. ජාත්‍යන්තරයේ ඉල්ලීම වී ඇත්තේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන ලෙසය. මෙවැනි තත්ත්වයක් මත ජාත්‍යන්තරය ඉදිරියේ හොඳ නමක් දිනාගත්, ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජාත්‍යන්තර ඉල්ලීමට කන් නොදීම හෝ එය නොසලකා හැරීම හෝ ඊට සාධනීය පිළිතුරක් ලබා නොදීම හෝ රටට කිසිසේත් හොඳ නැත. බලය, ආරක්ෂාව, ආර්ථිකය යන ප්‍රධාන කරුණු ත්‍රිත්වයේදීම ශ්‍රී ලංකාව යනු කුඩා රටක් වීම ඊට ප්‍රධානතම හේතුවයි.

එම නිසා අප ඉදිරියේ, විශේෂයෙන්ම ජනාධිපතිවරයා ඉදිරියේ ඇති වඩාත් හොඳම විකල්පය වනුයේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමය. එසේ නොමැතිනම් සියලු පක්ෂ එකඟත්වය ඇතිව, ඡන්ද විමසීමක් පවත්වා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමය. රටේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා රනිල් වික්‍රමසිංහ වුවද මහින්ද රාජපක්ෂ වුවද මේ රට ජාත්‍යන්තරය ඉදිරියේ හෑල්ලුවට ලක් නොවිය යුතුය. විශේෂයෙන්ම ලබන වසරේදී සංචාරය කරන්නට හොඳම රට ලෙසින් නම් ලද ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන සංචාරකයන්ගේ සංඛායව ප්‍රමාණවත් නොවන තත්ත්වයකදී ජාත්‍යන්තරය කළු පැල්ලමක් ඇති කරගැනීම දේශපාලන වශයෙන් මෙන්ම ආර්ථික වශයෙන් ද රටට හිතකර නොවේ.

ඡායාරූපය - රොයිටර්

Monday, October 15, 2018

අපේ එකාත් ඔය කොහේ හරි රටක නවතිනු ඇත.

හැමදාමත් අප කරනුයේ දෙපැත්ත බෙදී තමන් හරි යැයි ද නැතිනම් තමන් කළොත් හරි අනෙකා කළොත් වැරැදිය යන්න කීමට උත්සාහ කිරීමය. අප කවාදවත් පාට කණ්ණාඩි ගලවා, පක්ෂපාතීත්වයෙන් තොරව නිවැරැදි දේ කිරීමට හෝ නිවැරැදි දේ අගය කිරීමට හෝ උත්සාහ ගන්නේ නැත. 

ලංකාවේ තෙල් නිධි ඇති බව සොයාගන්නේ 1960 දශකයේදීය. මා උගත් පාසලේ ශිෂ්‍යයකු, බොක්කෙන්ම කීවොත් මල්ලි කෙනකු රොකට්ටුවක් නිපදවා ඇත. එය ඔහුගේ වෑයෙම් ප්‍රතිඵලයකි. එය පාසල් සිසුවකු නිපදවූ පළමු රොකට්ටුව යැයි තැන තැන කියැවිණි. ඉන් අනතුරුව ඔහු පළමු රොකට්ටුව නිපදවූයේ නැතැයි කියන්නට ඇතැම් අය උත්සුක විය. ඔවුන්ගේ උත්සහාය සාර්ථක විය. වසර 1959 දී එවකට නාලන්දාවේ සිසුවකු වූ පද්මජීව ඇතුළු කණ්ඩායමක් රොකට්ටුවක් නිෂ්පාදනය කරන්නේ නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන්ග් සඳ මත පා තබන්නට වසර දහයක් තිබියදීය. අද පද්මජීව ගනේපොල මහාචාර්යවරයෙකි. ඔහු ඇමෙරිකාවේ ජීවත් වෙයි.

වසර 1959 දී රොකට්ටුවක් නිපදවන රටක අද රොකට් තාක්ෂණය තිබිය යුත්තේ කොතැන ද ? හැටේ දශකයේ දී තෙල් නිධි සොයාගන්නා රටක් අද තිබිය යුත්තේ කොතැන ද ? මේ ආකාරයෙන් ලැයිස්තුවක් ලිවිය හැක. අප අප ගැන කනගාටුවට පත්වනු හැරෙන්නට වෙන කුමක් කරන්න ද ?

අපේ රටෙන් බිහි වූ බුද්ධිමතුන්ගෙන් වැඩි දෙනා දැන් ඉන්නේ වෙනත් රටවලය (ලියන මොහොතේ සංඛ්‍යා දත්ත මා සතුව නැත). ඔවුන් ඒ රටවලදී කරන පර්යේෂණ ගැන අලුත් සොයාගැනීම් ගැන එක පැත්තකින් සතුටු වෙමින් තවත් පැත්තකින් හූල්ලමින් සිටිමු. මෙරට ඉතිරි වී සිටින බුද්ධිමතුන්ට තැනක නැත. ඔවුන් කරන අලුත් සොයාගැනීම් ඔවුන්ගේ යෝජනාවලට තැනක් නැත. එසේ නොවන අවස්ථා ඇති නමුත් බොහෝ අවස්ථාවල තත්ත්වය එසේය. ඔවුන්ගේ අදහස් යෝජනා තඹ සතයකට මායිම් කරන්නේ නැත. අපේ එකාත් ඔය කොහේ හරි රටක නවතිනු ඇත.




ඡායාරූප - ෆේස්බුක් 

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive