අපේ එකාත් ඔය කොහේ හරි රටක නවතිනු ඇත.

හැමදාමත් අප කරනුයේ දෙපැත්ත බෙදී තමන් හරි යැයි ද නැතිනම් තමන් කළොත් හරි අනෙකා කළොත් වැරැදිය යන්න කීමට උත්සාහ කිරීමය. අප කවාදවත් පාට කණ්ණාඩි ගලවා, පක්ෂපාතීත්වයෙන් තොරව නිවැරැදි දේ කිරීමට හෝ නිවැරැදි දේ අගය කිරීමට හෝ උත්සාහ ගන්නේ නැත. 

ලංකාවේ තෙල් නිධි ඇති බව සොයාගන්නේ 1960 දශකයේදීය. මා උගත් පාසලේ ශිෂ්‍යයකු, බොක්කෙන්ම කීවොත් මල්ලි කෙනකු රොකට්ටුවක් නිපදවා ඇත. එය ඔහුගේ වෑයෙම් ප්‍රතිඵලයකි. එය පාසල් සිසුවකු නිපදවූ පළමු රොකට්ටුව යැයි තැන තැන කියැවිණි. ඉන් අනතුරුව ඔහු පළමු රොකට්ටුව නිපදවූයේ නැතැයි කියන්නට ඇතැම් අය උත්සුක විය. ඔවුන්ගේ උත්සහාය සාර්ථක විය. වසර 1959 දී එවකට නාලන්දාවේ සිසුවකු වූ පද්මජීව ඇතුළු කණ්ඩායමක් රොකට්ටුවක් නිෂ්පාදනය කරන්නේ නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන්ග් සඳ මත පා තබන්නට වසර දහයක් තිබියදීය. අද පද්මජීව ගනේපොල මහාචාර්යවරයෙකි. ඔහු ඇමෙරිකාවේ ජීවත් වෙයි.

වසර 1959 දී රොකට්ටුවක් නිපදවන රටක අද රොකට් තාක්ෂණය තිබිය යුත්තේ කොතැන ද ? හැටේ දශකයේ දී තෙල් නිධි සොයාගන්නා රටක් අද තිබිය යුත්තේ කොතැන ද ? මේ ආකාරයෙන් ලැයිස්තුවක් ලිවිය හැක. අප අප ගැන කනගාටුවට පත්වනු හැරෙන්නට වෙන කුමක් කරන්න ද ?

අපේ රටෙන් බිහි වූ බුද්ධිමතුන්ගෙන් වැඩි දෙනා දැන් ඉන්නේ වෙනත් රටවලය (ලියන මොහොතේ සංඛ්‍යා දත්ත මා සතුව නැත). ඔවුන් ඒ රටවලදී කරන පර්යේෂණ ගැන අලුත් සොයාගැනීම් ගැන එක පැත්තකින් සතුටු වෙමින් තවත් පැත්තකින් හූල්ලමින් සිටිමු. මෙරට ඉතිරි වී සිටින බුද්ධිමතුන්ට තැනක නැත. ඔවුන් කරන අලුත් සොයාගැනීම් ඔවුන්ගේ යෝජනාවලට තැනක් නැත. එසේ නොවන අවස්ථා ඇති නමුත් බොහෝ අවස්ථාවල තත්ත්වය එසේය. ඔවුන්ගේ අදහස් යෝජනා තඹ සතයකට මායිම් කරන්නේ නැත. අපේ එකාත් ඔය කොහේ හරි රටක නවතිනු ඇත.

ඡායාරූප - ෆේස්බුක්