Friday, December 22, 2017

අපට බලාපොරොත්තුවක් දෙන්න

ක්‍රිකට් තරගවල සුන්දරත්වය රැඳී ඇත්තේ තරගකාරීත්වය මතය. බලාපොරොත්තු මතය. ජය පරාජයටත් වඩා වඩාත් වැදගත් වන්නේ තරගකාරීත්වයයි. ප්‍රේක්ෂකයන් වඩාත් ප්‍රිය කරන්නේ අවසන් පන්දුව දක්වා දිගහැරෙන ක්‍රිකට් තරගවලටය. 

ශ්‍රී ලාංකිකයන් වශයෙන් ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ ජයග්‍රහාණයට අප ප්‍රිය කරන්නා සේම, ඉන්දීය ප්‍රේක්ෂයන් ද එසේය. ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කරන අනෙක් රටවල ප්‍රේක්ෂකයන් ද එසේය. එසේ වුවත් පරාජයට වුවද පිළිගැනීමට අප සූදානම් වන්නේ එම තරගය බලාපොරොත්තු පොඳි බැඳගත් තරගයක් වුවහොත්ය. තරගකාරීත්වයෙන් පූර්ණ වුවහොත්ය. අවසන් පන්දුව තෙක් නොවුණත් උණුසුම් වුවහොත්ය. සුද්දාගේ බසින් කිවහොත් ‘නේල් බයිටින්’ එහෙමත් නැතිනම් පුටුවේ ආසනයේ කෙළවරට අප ගෙන්වන තරගයක් වුවහොත්ය. 

අද අපට අහිමි වී ඇත්තේ බලාපොරොත්තුය. තරග පරාජය වීම අනුමත කළ හැක්කේ තරගයකදී ප්‍රතිවාදී කණ්ඩායමට කරට කර සටනක් දුන්හොතය්. තරගකාරීත්වයේ උපරිමයට පැමිණියහොත්ය. එහෙත් අද ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රිකට් උන් කීයක් ගැහුවත් අප ගහන්නේ අපට ඕන ගණන යැයි කියන තැනට පත්ව තිබේ. මේ තරගාවලිය මෙසේ අවසන් වීම එක් අතකින් වාසනාවකි. 

ශ්‍රී ලංකාවේ දී ඉන්දියාව සමඟ පැවැති තරගාවලිය 9ට 0ක් ලෙස පරාජයට පත්ව මේ තරගාවලිය ඊට වෙනස් ප්‍රතිඵලයක් දක්වා ගෙන ඒමට හැකිවීම සම්බන්ධයෙන් සතුටු විය යුතුය. ඉන්දියාවේදී, ඉන්දියාවට වාසි වන අයුරින් සකසන තණතීරුවල, ඉන්දීය ප්‍රේක්ෂකයන්ගේ පීඩනය හමුවේ ටෙස්ට් තරගාවලිය 1ට 0ක් ලෙසත් එක්දින් තරගාවලිය 2ට 1ක් ලෙස අවසන් කරගැනීමට හැකි වීම සතුටුදායකය. 

ගැටලුව ඇත්තේ කොතැනද ? දක්ෂතාව නම් නොවේ. මෑත කාලයේ ක්‍රීඩා කළ සියලුම ක්‍රීඩකයන් පාහේ දක්ෂයෝය. නායකයාගේ ද ? නැත. නායකයා පමණක් ක්‍රීඩා කරන්නේ නම් එසේ කිව හැකිය. අඩුපාඩුව ඇත්තේ වුවමනාවට වඩා විශ්වාසය නොමැතිකම. කැපවීම නොමැතිකමය. වගකීම් විරහිත බවය. ආකල්පවලය. තරගකාරීත්වය නොමැතිකම. සතුටට කරුණ නම් මීට වසර ගණනකට පෙර අපි දුටු උපුල් තරංග නැවතත් දක්නට ලැබීමය. කුසල් ලකුණු අතරට පැමිණීමය. මේ තත්ත්වය දිගින් දිගටම පවතින්නේ නම් හොඳය.

වුවමනාවට වඩා විශ්වාසය තැබීම අඛණ්ඩ පරාජයන්ට ප්‍රධාන හේතුවකි. අනෙක් අතට දක්ෂතා එක දිගට පවත්වා නොගැනීමය. ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ මෙම කඩා වැටීම අද ඊයේ ආරම්භ වූවක් නොවේ. කාලයක් පටන් අළුයට ගිනි මෙන් කාලයක් පැවැති දුර්වලතා එක ගොන්නට පුපුරා යෑමය. මේ පුපුරා යෑම කොතැනකින් නවතින්නේ ද යන්න සැක සහිතය. මෙය හුදෙක් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්ගේ හිටපු ක්‍රීඩා අමාත්‍යවරුන්ගේ හා පරිපාලනවල දුර්වලතාය. නොසැලකිල්ලය. වත්මන් පරිපාලනයත් ඊට වගකිව යුතුය. අද ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට්වලට අත්ව තිබෙන ඉරණමට එක් අයකු පමණක් වග කිව යුතු නොවේ. සියලු දෙනා වගකිව යුතුය.

චන්දික හතුරුසිංහ කණ්ඩායමේ පුහුණුකාරධුරයට පත්ව තිබේ. ඔහු අපට බලාපොරොත්තුව දේවිද ? 

ඡායාරූපය තාරක බස්නායක https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1747450721953871&set=a.117085894990370.13746.100000668801507&type=3&theater

 http://www.gettyimages.com/

හර්ෂණ තුෂාර සිල්වා
22.12.17


No comments:

Post a Comment

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive