Monday, July 29, 2019

කුලේ

හැමෝටම තමන්ගේ ජීවිතේ හම්බවුණු මිනිස්සු ගැන මතක සටහන් තියෙනවා. මං මේක ලියන්නේ මාධ්‍යවේදියකු විදියට නෙමෙයි, බණ්ඩාරනයකේට ඉස්කෝලේ ගිය කොල්ලෙක් විදියට. තමන්ට හම්බවුණු සුන්දර මිනිස්සු, ලෝප්‍රකට මිනිස්සු, ජනප්‍රිය මිනිස්සු, සුප්‍රසිද්ධ මිනිස්සු, ළමා කාලේ වීරයෝ මෙම් විදියේ මිනිස්සු ඉන්නවා. මේ මිනිස්සු හම්බවුණාම ඒ මිනිස්සු එක්ක ගත්තු පින්තූර, පොතක තියන අත්සන ඔය විදියේ මතක තියෙනවා. කුලේ අයියා ගැනත් ඔය විදියේ මතක තියෙනවා. කුලේ අයියා සාමාන්‍යයෙන් ඉස්කෝලේ උත්සවවලට එනවා යනවා. ඩයනා මිස් කියන කතා වුණත් කොමස් එකේ අපේ උන් දන්නවා. 

කොහොමහරි එක අවුරුද්දක 2012ට කලියෙන් මං වැරැදි නැත්නං...ඉස්කෝලේ ක්‍රිකට් ටීම් එකයි පරණ ක්‍රිකට් ගහපු අයයි මැච් එකක් දාගත්තා. ඉඳලා හිටලා ක්‍රිකටට් ගැහුවට එදා නං මං ගියේ ෆොටෝ ගන්න. ඇම්මට. කුලේ අයියා උඩහට ගිහින් එන්නං කියලා ගියා. ගියේ කාර් එක ළඟට. මොකද කාර් පාක් කරන්නේ ග්‍රවුන්ඩ් එකට ටිකක් ඈතින්. සිලෝන් ටීම් එකේ කැප් දාගෙන හිටපු මිනිහා ගිහිං ඉස්කෝලේ කැප් එකක් දාගෙන ආවා. කුලේ කියන්නේ එච්චරටම නිහතමානී මිනිහෙක්.. මාලිංග චම්පක රාමනායක ගැන කිව්වා වගේම, කණිෂ්ක සර්ට තමන්ගේ වෙඩිමට එන්න ඇඳුම් ටික පවා අරන් දීපු කෙනෙක් තමා කුලේ..





ඡායාරූපය ගෙටී ඉමේජස් 

https://www.gettyimages.com/detail/news-photo/nuwan-kulasekara-of-sri-lanka-celebrates-after-claiming-the-news-photo/492870631?adppopup=true

No comments:

Post a Comment

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive