Friday, August 17, 2018

කලාව, සාහිත්‍යය හා ඉතිහාසය කන්නදැයි ඇසූ පාලකයන් සිටින රටක සාහිත්‍යය නිර්මාණයක් වාරණයට ලක්වීම පුදුමයට කරුණක් නොවේ.
පොතක් ලියූ සැණින් පොත ලියූ එකාට අම්මා අප්පා මුතක් කර බැනීම, නාට්‍යයක් කළ සැණින් නාට්‍යකරුවන්ට පහර දීම, හූ කීම ආදී ත්‍රාඩ වැඩවලින් පිරුණු සමාජයක් නිර්මාණය වී ඇත්තේ ඉතිහාසය, සාහිත්‍ය හා කලාව වළපල්ලට යෑමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය.
ජනතාව සමඟ සිටිමින් ජනතාව ක්‍රියාශීලි කරනවා වෙනුවට කලාකරුවන්ගෙන් බොහෝ දෙනා පාලකයන්ගේ නළකරුවන් වී සිටිති.
හුදෙක් ජනතාව වෙනුවෙන් ජනතාවගේ දැනුම හා බුද්ධිය වෙනුවෙන් රසාස්වාදය වෙනුවෙන් නිර්මාණ කරන කලාකරුවෝ වාරණයට ලක්වෙති.
පොතක් ලියූ විට පොතේ කරුණු ගැන සංවාදයේ යෙදෙනවා වෙනුවට පොත නොකියවා පොතේ ලියූ එකාගේ අම්මා අප්පා සිහි කරන සංස්කෘතියක් බිහි ව තිබේ. නාට්‍යයක් කළ විට තමන් පමණක් නාට්‍යය බලා එය තමන්ගේ පන්තියට නොගැලපේ නම් එය වාරණයට ලක් කරන සමාජ සංස්කෘතියක් නිර්මාණය වී තිබේ.
නිර්මාණ යනු නිර්මාණය. ඒවා වාරණයට ලක් කළ නොහැක. තහනම යනු වාරණය යනු මිනිසුන් තව තවත් එම කලා නිර්මාණයට සමීප කිරීමක් බව මුග්ධ පාලකයෝ නොදනිති. 






ඡායාරූපය ‘මං කෙළින් මිනිහෙක්’ ෆේස්බුක් පිටුවෙන්




No comments:

Post a Comment

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive