ද ඩිස්කෂන්

මෑතකදී සහභාගී වන්නට ලැබුණු සංවාද දෙකකදීම මූලිකව අවධානය යොමු වූ කරුණක් කෙරෙහි ලියන්නට සිත් විය. එම කරුණු නම් මෙරට තුළ තිබෙන විද්වත් සංවාද හෝ සාකච්ඡා හෝ අදහස් හුවමාරු කරගැනීමට හෝ  ප්‍රකාශ කිරීම එක් ස්ථානයකට එක්වීමේ අඩුපාඩුවයි. කථිකාචාර්යවරයකු හා ආචාර්යවරයකු ඒ සංවාද දෙකේදී ඒ බව එම සභාවල අවධානයට යොමු කළ අතර එම සංවාද සභා දෙකේ සිටි අයද ඒ බව අනුමත කළහ. විශේෂයෙන්ම විශ්ව විද්‍යාල තුළින් එවැනි සංවාද, කථිකා ඇති නොවීම සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු විය යුතුව. එය විශ්ව විද්‍යාල සිසුන්ගේ හෝ විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රජාවගේ වගකීමක් බව එයින් හැඟ වෙන්නේ නැත. 

අඩු වැඩි වශයෙන් අද වනවිට නොයෙක් ස්ථානවල නොයෙක් මාතෘකා සම්බන්ධයෙන් කථිකා, සංවාද සංවිධානය කළ ද එහි අඩුවක් තිබෙන බව අප පිළිගත යුතුය. එය බොහෝ අවස්ථාවලදී කතාබහට ලක්වූවකි. පොත් පත් ගැන සිනමාව ගැන ආදී නොයෙක් මාතෘකා සම්බන්ධයෙන් විචාරත්මක, විවේචනාත්මක, පර්යේෂණාත්මක වශයෙන් හෝ සාහිත්‍යමය වශයෙන් ඒ ඒ මාතෘකා සම්බන්ධයෙන් ප්‍රවේශ විය හැකි විවිධ ආකාරවලින් සංවාද, කථිකා පැවැත්වීමේ අවශ්‍යතාව මතුවිය.

එවැනි සංවාද පැවැත්වීමේදී ඇතැම් අධ්‍යාපන ආයතන, විශ්ව විද්‍යාල කරන සාධනීය මැදිහත් වීමට ද ස්තූතිවන්ත විය යුතුය. එනමුත් ඊටත් වඩා මැදිහත් වීමක් අවශ්‍යව තිබේ. එය දර්ශනය, දේශපාලනය, ජාත්‍යන්තර සබඳතා, සංස්කෘතිය, පොත පත, චිත්‍රපට ආදී නොයෙක් විෂයධාර හා ඔස්සේ විහිද යා යුතුය. සිනමාව හෝ පොත පතට හෝ දේශපාලන මතවාදවලට හෝ පමණක් සීමා නොවිය යුතුය.

ඡායාරූපය ‘ගෙටී ඉමේජස්’  - ‘ද ස්කූල් ඔෆ් ඇතැන්ස්’, ඇතැන්ස් පාසල 1511, ( 1483 - 1520 කාල වකවානුවේ ජීවත් වූ ඉතාලි ජාතික චිත්‍ර ශිල්පී රෆායල් සැන්සියෝ (රෆායලේ සන්සියෝ) අදින ලද සිත්තමකි.

ප්ලේටෝ සහ ඇරිස්ටෝටල් සංවාදයක යෙදී සිටින අයුරු (මැද) 

https://www.gettyimages.com/detail/news-photo/the-school-of-athens-1511-fresco-raphael-italian-painter-news-photo/113494615#/the-school-of-athens-1511-fresco-raphael-italian-painter-and-plato-picture-id113494615