Sunday, November 8, 2015

වීරයා මැරිලා

මට මතකයි පුංචි කාලේ, මම අතේ එල්ලිලා කිරිබත්ගොඩ සුදර්ශනාරාමයේ තිබුණු සෝම හාමදුරුවන්ගේ බණක් අහන්න ගියා. බණ අහන්න වුණේ පන්සලේ ගේට්ටුව ගාව ඉඳන් , ඒ තරමට සෙනඟ. මට බණ අහනවා තියා ඒ ගැන දැනුමක් වක් තිබ්බේ නැහැ. මං වැඩියෙන්ම ආදරය කරපු හාමුදුරු නම සෝම හාමුදුරුවෝ. සෝම හාමුදුරුවෝ අපවත් වුණා කියපු වේලේ ඇඩුණා. එතැන් පටන් අද වෙනතෙක් හාමුදුරු නමක් අපවත් වූ බව අසා මා කඳුළු හෙළා නැහැ. ඒත් සෝභිත හිමියන්ගේ අභාවය, මගේ දෑසට පමණක් නොව බොහෝ දෙනාගේ දෑසට කඳුළු බිඳු ගෙනා බව නොරහසකි. උන්වහන්සේ සමඟ සමීපයෙන් ආශ‍්‍රය නොකළ ද, එක්වරක් උන්වහන්සේ සමඟ දුරකථනයෙන් කතා කළ බව මතකයට ගෙන එද්දිත් සියුම් ආඩම්බරයක් දැනෙයි. එහෙත් අවාසානවකට උන් වහන්සේ සමඟ කිරීමට යොදා ගත් සම්මුඛ සාකච්ඡුාව කරගත නොහැකි වූයේ, උන්වහන්සේ දුර බැහැරක වැඩ සිටි හෙයිනි. සෝම හාමුදුරුවෝ අපවත් වනවිට හය හතර නොදත් මා අද යම් අවබෝධයක් ඇත්තෙක්මි.  අගමැතිවරයා අද කියා සිටියේ, සෝභිත හිමියන්ගේ අරමුණු ඉටු කිරීමට බැඳී සිටින බවකි. පැවැති සෑම ආණ්ඩුවක් පෙරළීමට නොබියව මූලිකත්වය ගත්තෙක් වූවා නම්, ඒ අල්පය අතර සෝභිත හිමියන්ගේ නමද විය. සෘජු ලෙස අදහස් කීමට නොපැකිළි උන්වහන්සේ සෑම විටම පෙනී සිටියේ, උන්වහන්සේ සිහින දුටු සාධාරණ සමාජය උදෙසාමය. එය ඉටු කිරීම අප සැමගේ වගකීමකි. උන්වහන්සේගේ අභාවයෙන් අධමයන් සතුටු වන අයුරුත් උන්ගේ පාදඩ කම පෙන්නුම් කිරීමක් ලෙස පෙන්වාදිය යුත-ුය.
උන්වහන්සේ මෙන්, නිර්භීත පුද්ගලයකු සොයා ගත යුතුව ඇත. අපට සමීප ජනවාරි 8 පෙරළියට නායකත්වය දුන්නේ සෝභිත හිමියන්ය. එම නිසා සාධරණයක් සමාජයක් සඳහා නායකයන් අවශ්‍යය. වීරයන් වුවමනා කර තිබේ. එබැවන්, සෝභිත හිමියන්ගේ තැන ගන්නට කිසිවකුත් නැත. සියලූ දෙනා එක්ව සටන් කළ යුතුව. අප විසින් සෝභිත හිමියන්ට කරන ලොකුම ගෞරවය එය වනු ඇත. උන්වහන්සේ වදනින්ම, ගිහියන් දහසකට කළ හැකි දේ, එක් හිමි නමකට කළ හැකිය. ඔබ වහන්සේ නිවැරැුදිය. අපි ඔබ වහන්සේට ආදරය කළෙමු. සෑම අවුලකදීම ඔබ වහන්සේ කියන්නේ කුමක් දැයි බලා සිටියෙමු. ජනතාව ඔබ සිටි බව අපටත් විශ්වාසය. ඔබවහන්සේ කළ සියල්ල, ජනපතිවරයකුටත් කළ නොහැකි බව දනිමු. එබැවින් දහස බැගින් ඒක්කාසු විය. ඊට පක්ෂ පාට ආගම් කුල මල භේද නොපැවැතිය යුතුය.
හුස්ම වැටීම නැවැතුණු පසු මළ සිරුරට වන්දනා මාන කරනාවට වඩා, ජීවමානව සිටියදී යම් අරමුණක්, යම් දෙයක් පැතුවා නම්, පුත නුඹ මෙසේ විය යුතු යැයි සිතුවා නම්, ජීවත්ව සිටින උන්ගේ පරම වගකීම වන්නේ එම අරමුණු ඉෂ්ට කර දීම යැයි විශ්වාස කරමි.  සාධාරණ සමාජයක් ගොඩනැගීමේ නියම සටන ආරම්භ වන්නේ දැන්ය. වීරයෙක් නොමැතිව, සටන දුෂ්කරය.


හර්ෂණ තුෂාර සිල්වා
2015.11.08

No comments:

Post a Comment

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive