තවත් දවසක් ගත වූ තැන මේ මුලූ ලෝකයටම ආදරය ගැන කියාදුන්නු ආදරය කරපු මනුෂ්‍යා වන බුදුන් වහන්සේ උපත බුද්ධත්වය පිරිනිවන් පෑම සමරනවා. බුුදුන් වහන්සේ සෑම විටම දේශනා කළේ තමා උපමා කරගෙන කටයුතු කරන ලෙසය. අත්තානං උපමං කත්වා, නහෙන්‍ය න ඝාතයේ යනුවෙනි. තමා උපමා කරගෙන අනුන් නෑසිය යුතුය යනුවෙනි. අපට දැනෙන දුකම අනුන්ට දැනෙන බව උන්වහන්සේ සෑමවිටම දේශනා කළහ. අද සමාජයේ බොහෝ තමාට මේ දෙය වුවහොත් දැනෙන්නේ කෙසේදැයි කිසිම අවස්ථාවක සිටින්නේ නැත. පාලකයන්ගේ සිට පුංචි තැන දක්වාම සත්‍ය එයයි. ඊට කදිම උදාහරණය මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනපතිතුමන්ය. ඔහු තැනූ නීති කළ කී දෑ අවසානයේ ඔහුටම පාරා වළල්ලක් විය. කෙසේ නමුත් මට කීමට අවශ්‍ය ව ඇත්තේ එය නොවෙයි. අප ගෞරවය බලාපොරොත්තු වන්නේ කෙසේද අනෙකා ද ඒ ආකාරයෙන්ම ගෞරවය අපේක්ෂා කරයි. ඔබ ආදරය දයාව කරුණාව අපේක්ෂා කරන්නේ කෙසේ ද? මුළු විශ්වයම ඒ හා සමානව ආදරය කරුණාව අපේක්ෂාව කරන බව බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළේ එහෙයිනි. අපට හිංසාව දුක දැනෙන්නේ කෙසේ ද අනෙකාටත් එය එසේම දැනෙන බව අප තේරුම් ගත යුතුය. අපි මාර්ගඵල ලැබුවෝ හෝ කිසියම් බලයක් ලැබූ අසාමාන්‍යය මිනිසුන් නොවෙමු. අපට බුදුන් වහන්සේ හෝ ජේසුස් වහන්සේ හෝ එවැනි ශ්‍රේෂ්ඨයන් සේ මුළු ලෝකයට එක හා සමානව ආදරය කළ නොහැක. නමුත් අපට අප උපමා කරගත් විට එය යම්තාක් දුරකට හෝ කළ හැකිය. අසල්වැසියට පේ‍්‍රම කරන්නැයි ජේසුස් වහන්සේ වදාළහ. එහෙයින් අසල්වැසියාට පේ‍්‍රමර කරන්න. ඔබ උපමා කරගෙන අනෙකාට හිංසා නොකර සිටින්න. ඔබට යමකු වෛර කරන විටෙක පෙරළා ආදරය කරන්න. ඔහුට රිදවිය හැකි හොඳම ක‍්‍රමය වන්නේ ද එයයි. ඔහුත් ඔබට පෙරළා ආදරය කරනු ඇත.