Monday, February 29, 2016

නළුවෙක් නෙමෙයි මොළයක්....

ලියනාඩෝ මට වැඩියෙන්ම මතක තුන් හතර පාරක් නරඹපු ටයිටැනික් චිත්‍රපටය හේතුවෙනි. එහෙත් මේ කියන්නට යන්නේ ඔහුගේ නළුකම හෝ රඟපෑම ගැන හෝ නොව ඔහු දිගින් දිගටම කරන ලද අරගලයයි. ඔහු තමාගේ මතවාදය වෙනුවෙන් නිරන්තරයෙන් පෙනි සිටියේය. ඔහු තමාගේ දේශපාලන අරගලය දිගින් දිගටම ගෙන ගියේය. ප්‍රතිපත්තිවල වෙනසක් නොවීය. මෙරට නළු නිළියන්ට, පමණක් නොව දේශපාලකයන්ට ද ඔහුගෙන් උගත හැකි දේ බොහෝය. එය මේ සටහන තබන මට ද පොදුය. 

සාමය වෙනුවෙන් මනුෂ්‍යත්වය වෙනුවෙන්, දේශගුණ විපර්යාස වෙනුවෙන් ඔහු කරන ලද අරගලය දිගින් දිගටම ගෙන ගියේය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සමුළුව අමතමින් ඔහු කළ කතාව, ගෝල්ඩන් ග්ලෝබ් සම්මාන උලළේදී හොඳම නළුවාට හිමි සම්මානය දිනා ගනිමින් කළ කතාවලද ඊයේ හොඳම නළුවාට හිමි ඔස්කාර් සම්මානය දිනාගනිමින් ද ඔහු කළ කතාවේද හරයන්ගේ වෙනසක් නැත.

දේශගුණ විපර්යාස වෙනුවෙන් ඔහු දිගින් දිගටම හඬ නැගුවේය. ඇමෙරිකාවේ කර්මාන්තවලට, ලොව පුරා කර්මාන්තවලට ඔහු අභියෝග කළේය. ඒ අන් කිසිවක් ගැන නොව, දේශගුණ විපර්යාස හේතුවෙන් මනුෂ්‍ය සංහතියට වන විනාශය නතර කිරීමටය. දිගින් දිගටම ගැලැසියර දිය වෙයි. මුහුදු මට්ටම ඉහළ යයි. පිටවන කාබන් ප්‍රමාණය ඉහළ යයි. හුස්ම ගැනීමට පිරිසුදු ඔක්සිජන් ගැනීමට සිදුවන තත්ත්වයක් දැන් උදා වී ඇත.

“ අපේ පරිසර පද්ධතිය බිඳ වැටුණොත් ආර්ථිකයත් කඩා වැටෙනවා. අපිට පිරිසුදු වාතය පිළිබඳ ගැටලුවක් තියෙනවා. මේ ගැටළු විසඳීම දේශපාලනික අර්බුදයක් නෙමෙයි. මනුස්ස සංහතිය, මනුස්සයා වර්ගය මුහුණ දෙන විශාලතම, ප්‍රබලතම ගැටලුව මෙයයි. මෙය ජීවත්වීම සම්බන්ධ ගැටලුවයි. මෙය මනුස්ස වර්ගයාගේ පැවැත්ම පිළිබඳ ගැටලුවක්.” ලියනාඩෝ එක්සත් ජාතීන්ගේ මහ සම්මේලනය අමතමින් පැවැසීය.

හර්ෂණ තුෂාර සිල්වා
2016.02.29 


No comments:

Post a Comment

‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්‍රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’

අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්‍ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...

Blog Archive