රටක් දියුණු වන්නේ, ඒ රටේ අධ්‍යාපනය දියුණු වූ කලෙකය. එහෙත් කාලයක් තිස්සේ මේ රටේ අධ්‍යාපනය වලපල්ලට යමින් පවතියි. අධ්‍යාපනය සපයන්නේ පෞද්ගලික අංශය ද රාජ්‍ය අංශය ද යන්න එතරම් වැදගත් කරුණක් වන්නේ නැත .අවශ්‍ය වන්නේ රටේ සියලූ දූදරුවන්ට නිසි අධ්‍යාපනයක්, ගුණත්වයෙන් ඉහළ අධ්‍යාපනයක් ලැබෙනවාද යන්නයි. අධ්‍යාපන කප්පාදුව, මේ රටේ නිතිපතා සිදුවන්නකි. ආසන්න වශයෙන් මෙරට ලක්ෂ 2ත් 4ත් අතර ප‍්‍රමාණයක් සෑම වසරකම උසස් පෙළ විභාගයට පෙනි සිටියි. ඉන් සරසවි වරම් ලබන්නේ 25,000කට ආසන්න ප‍්‍රමාණයකි. එය ඉතා අඩු සංඛ්‍යාවකි.
රටේ වෘත්තීය අධ්‍යාපනය ඇත්තේ ඉතාමත් පහළ මට්ටමකය. ලබාගන්නා උපාධිවලට රැුකිය නිර්මාණය වී නැත. උසස් පෙළ විෂයන්වලට සරිලන උපාධි පාඨමාලා විශ්වවිද්‍යාවල නැත. මීට වසර හතරකට පමණ පෙර, උසස් පෙළ කලා අංශයෙන් දිවයිනේ මුල් ස්ථාන තුනෙන් එකක් ලැබූ සිසුවියකට, ඇගේ උසස්පෙළ විෂයන්ට සරිලන උපාධි පාඨමාලාවක් තිබුණේ නැත. මේ වසර අවසන් වන්නට ළං වී තිබුණ ද, මේ වසර ට අදාළ පෙළ පොත් සිසුවියන්ට නොලැබී ඇති බව මීට සතියකට වාර්තා විය. අධ්‍යාපන ප‍්‍රතිසංස්කරණ සිදුවන්නේ නැත. විෂයමාලා නව්‍යකරණයක් සිදුවන්නේ නැත. දේශපාලකයන්ට නූගත් ඡුන්ද දායකයන් තරම් වටින අන් යමක් නැත. අධ්‍යාපන කප්පාදුව සිදු කරන්නේ එහෙයිනි. නව දැනුම සීමා කරන්නේ එහෙයිනි.
අධ්‍යාපනය නොලබන පිරිස වැඩිවන, විට වංචාව දූෂණයට ඕනෑ තරම් ඉඩ කඩ දේශපාලකයන්ට හිමි වේ. තමන්ට රිසි සේ පාලන කටයුතුවල නිතර වීමේ හැකියාවක් ඔවුන්ට හිමි වේ. අලූත් අලූත් දෑ නොතනන ජාතිය ලොව නොනගින්නේ එහෙයිනි. අපේ රටේ ජනතාවට අලූත් නම් දුන්නාට, අලූත් දේවල් නොදෙන්නට පාලකයෝ දැඩි වෙහෙසක් ගනිති. සංවාද, සාකච්ඡුා සීමා කිරීමට හැකි සෑම ප‍්‍රයන්තක්ම ගන්නේය.
මෝඩයන් බිහි කිරීමට, සංදර්ශනවලට, බොහෝ සෙයින් වියදම් කරන්නේ තම පැවැත්ම තහවුරු කරගැනීමට. ළිං මැඬියන් සිටින තරමට ඔවුන්ගේ කාර්යය පහසු වනු ඇත. එවැනි අවස්ථාවක, උගතුන්ම අධ්‍යාපනය කප්පාදු කිරීමේ දැවැන්තත පාපකාරී කි‍්‍රයාවලට සහාය දීම තවත් කණගාටුවට කරුණක් බව පැවැසිය යුතුමය.
අධ්‍යාපනය දිනාගමු. නිකං අධ්‍යාපනයක් නොව, දුප්පත් ද දරුවාට ද ලැබිය හැකි, ගුණත්වයෙන් ඉහළ අධ්‍යාපනයක්....
හර්ෂණ තුෂාර සිල්වා
2015.10.29
2015.10.29
No comments:
Post a Comment