මට හිතෙන දැනෙන දකින දේවල් ලියලා තියන තැන, ඇවිල්ලා බලන්න, එවබලව.............................මෙහි පළවන්නේ මාගේ පෞද්ගලික අදහස්ය
Friday, November 16, 2018
එම සාපයෙන් හෝ මිදෙන්නට උත්සාහ කරන්න
2018.11.16
මෛති්රපාල සිරිසේන
අතිගරු ජනාධිපති
ශ්රී ලංකා ප්රජාතන්ත්රවාදී සමාජවාදී ජනරජය
ජනාධිපතිතුමනි,
දින ගණනාවක් මුළුල්ලේ පවතින අස්ථාවර, අශ්ශීල, නින්දිත හා කනගාටුදායක තත්ත්වය මධ්යයේ මෙසේ ලියන්නට කල්පනා කළෙමි. ලිපිය ලියන්නට සරල බස් වහරක් සහ තාක්ෂණික වචන අඩුවෙන් යොදගන්නටත් මා කල්පනා කළ අතර එය ඔබේත් මගේත් පහසුවට හේතුවනු ඇත. යම්කිසි අවිනිශ්චිත, තේරුම් නොයන කරුණක් ඇති නම්, හිටපු අගවිනිසුරු සරත් එන්. සිල්වා, ඔබේ උපදේශක නීතිඥ ශිරාල් ලක්තිලක සහ ඔබ වටා සිටින ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට සිත් සේ අර්ථකතන දෙන නීති විශාරදයන්ගෙන් අර්ථකතන ගෙන තේරුම් ගන්නැයි ඉල්ලා සිටිමි.
මීට සති තුනකට පෙර ඔක්තෝබර් 26 වැනිදා සිකුරාදා පස්වරුවේ අග්රාමාත්ය රනිල් වික්රමසිංහ මහතා එම ධුරයෙන් ඉවත් කර හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එම ධුරයේ පිහිටුවීමට ඔබ කටයුතු කළේය. ව්යවස්ථානුකූලව, නීත්යනුකූලව මෙන්ම සදාචාර සම්පන්න ලෙසද එය වැරැුදි කි්රයාවක් බව ඔබත්, ඔබ වටා සිටින ඔබට උපදෙස් දෙන සියලූ දෙනාත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඇතුළු ඔහුගේ කණ්ඩායමේ සියල්ලෝමත් දන්නා බව රහසක් නොවේ. එය තමන් තමන්ගේ හෘදය සාක්ෂිය විසින්ම පවසනු ඇත. කෙසේ නමුත් ඔබත් ඉහත කී කිසිවකුත් එය පිළිනොගන්නා බව මම දනිමි. ඔබ හෝ ඉහත කී කිසිවකුවත් එය ප්රසිද්ධියේ නොපවසන බව ද මම දනිමි. මම පමණක් නොවන තවත් බොහෝ දෙනා එය සක් සුදක් සේ දනිමි.
ඔබ රනිල් වික්රමසිංහ මහතා ධුරයෙන් ඉවත් කරන්නේ ඔහුත් සමඟ තිබෙන පෞද්ගලික අමනාපයක් නිසා බව දැන් හොඳින් පැහැදිලිය. ඔබ ඔහුට පෞද්ගලිකව අගමැති වූ පමණින් සිතු සිතූ පරිදි ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව උල්ලංඝණය කළ නොහැක. ඔබට අවශ්ය වෙලාවට අගමැතිවරයා ඉවත් කිරීමටත් අගමැතිවරයකු පත් කිරීමටත් නොහැක. ඒ සඳහා නිසි ක්රමවේදයක් ඇත. මෙය ලියන මම කිසිදු අවස්ථාවකදී එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ඡුන්දය ප්රකාශ කර නොමැති අතර එම පක්ෂයේ පාක්ෂිකයකු හෝ රනිල් වික්රමසිංහවාදියකු ද නොවේ. ඒ නිසා අග්රාමාත්යවරයකු පත් කරන ආකාරය මෙන්ම ඉවත් කරන ආකාරය ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ පැහැදිලිව දක්වා ඇත. අනෙක් අතට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වූ පමණින් කැබිනට් මණ්ඩලය විසිරී යන්නේ නැත. පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩිම ආසන සංඛ්යාවක් හිමි පක්ෂය සහ අනෙකුත් පක්ෂ එකතු වීමෙන් ජාතික ආණ්ඩුවක් නිර්මාණය වන අතර වත්මන් පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩිම ආසන සංඛ්යාවක් ඇත්තේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයටය. එසේත් නැතිනම් එක්සත් ජාතික පෙරමුණටය. ජාතික ආණ්ඩුව නිර්මාණය වන්නේ ඒ අනුවය. එක්සත් ජාතික පෙරමුණ, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සහ මුස්ලිම් කොංග්රසය ජාතික ආණ්ඩුවේ පාර්ශවකරුවෝ වන්නාහ. ඒ අනුව එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වූ පමණින් කැබිනට් මණ්ඩලය හෝ ජාතික ආණ්ඩුව විසිරී යන්නේ නැත.
මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අග්රාමාත්යවරයා ලෙස පත් කිරීමේ සිට ඔබ ගන්නා ලද කි්රයාමාර්ග සියල්ලම වැරැුදියි. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට පටහැණිය. අනීතිකය. සදාචාර විරෝධීය.
මට මහින්ද රාජපක්ෂ සමඟ කිසිදු පෞද්ගලික අමනාපයක් නොමැත. තිස් වසරක යුද්ධය අවසන් කිරීමේදී ඔහුගේ දේශපාලන නායකත්වය අගය කළ යුතුය රතන ස්වාමීන් වහන්සේ සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ යුද වදිමි යැයි කීවට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා යුද්ද කරන්නේ ලබ්බෙන්ද ඇසූ බව දේශපාලන සමාජයේ පවතින ප්රසිද්ධ රහසකි. කෙසේ වෙතත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සහ එම ආණ්ඩුව, ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ආරක්ෂක ලේකම්වරයා, සරත් ෆොන්සේකා නැමැති හමුදාපතිවරයා, රනිල් වික්රමසිංහ ප්රමුඛ විපක්ෂය, මෙරට ජනතාව සහ මෙරට ති්රවිධ හමුදාව සිවිල් යුද්ධය, යුදමය වශයෙන් අවසන් කළේය. එහි ගෞරවය එම වකවානුවේදී මෙරට ජීවත් වූ සෑම පුරවැසියකුටම, කුඩා දරුවකුටම සහ මවුවරුන්ගේ ගර්භාෂවල සිටි එකිනොකී සියලූ දෙනාට හිමිවිය යුතුය. එහෙත් එයින් වඩාත් ඉදිරියට පැමිණෙන්නේත් කීර්තියට පත්වන්නේත් දේශපාලන නායක්තවයයි.
ඒ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සන්නාමයක් බවට පත්වෙන්නේ එතැන් සිටය. අදටත් ඔහු ශ්රී ලංකාවේ ජනපි්රයතම දේශපාලනඥයා වන්නේය. අනුසහ් ඇති නායකයා වන්නේය. සිවිල් යුද්ධය යුදමය අවසන් කිරීමේ ගෞරවය මෙන්ම රට තුළ ධනාත්මක, ස්ථාවර සහ තිරසර සාමයක් ඇති කරමින් රට සංවර්ධනය කරා ගෙන යෑමට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ස්වරණමය අවස්ථාවක් හිමිව තිබිණි. එහෙත් ඔහුත් ඔහුගේ කි්රයාමාර්ගත් නිසා ඔහුගේ දෙවැනි ධුර කාලයේ ඔහුට හිතැති බොහෝ දෙනාගෙන්ම ඔහුට විරෝධය එල්ල වන්නට විය. එහි ප්රතිඵලයක් වශයෙන් තම දෙවැනි ධුර කාලයේ වසර දෙකක් තිබියදීම ජනාධිපති ධුරයෙන් ඉවත් ව යෑමට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සිදුවිය.
එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ඔබ, ජනාධිපති මෛති්රපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා බවට පත්විය. ඔබට ඡුන්දය දුන් මම ද ඇතුළු සමස්ත ජනතාව එසේ ඡුන්දය ප්රකාශ කරන්නේ ලද්දේ ඔබට ඇති කැමැත්තක් නිසා මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන සමයේදී, විශේෂයෙන්ම දෙවැනි ධුර කාලයේ අවසන් සමයේදී සිදු වූ විනාශයට විරෝධය පළ කිරීමක් ලෙසය. අනෙක් අතට එය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට විරුද්ධ වීමක්, දේශපාලන ප්රතිපත්ති සම්බන්ධ කාරණාවකි. අදටත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා යනු මගේ පෞද්ගලික පි්රයතාව ඇති දේශපාලනඥයෙකි. ඔහුත් සමඟ මට කිසිදු පෞද්ගලික අමනාපයක් හෝ වෛරයක් නොමැත.
හැට දෙලක්ෂයක් ජනතාව ජනවාරි 8 වැනිදා ඔබට ඡුන්දය දුන්නේ ප්රතිසංස්කරණ කරමින්, යහ සමාජයක්, සාධාරණ සමාජයක්, යහපාලනයක් ගෙන එමින් යහපත් රටක් ඇති කිරීමට අඩිතාලම දැමීමටය. පසුගිය වසර තුනක කාලයේදී ජනතාවගේ කුසට දැනෙන යමක් සිදු නොවූවද රටේ අනාගතයට, ප්රජාතන්ත්රවාදී සමාජයකට හේතුවන අණ පනත් කිහිපයක්ම සම්මත වූ බව සිහිපත් කළ යුතුය. කෙසේ නමුත් ඔබත්, රනිල් වික්රමසිංහ මහතාත් 2015 වසරේ ජනවාරි 9 වැනිදා සිටම ජනවරමට පිටුපාමින් කටයුතු කළ බව සිහිපත් කළ යුතුය. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පාලන සමයේදී මහ බැංකුවේ වංචා ¥ෂණ සිදු වූ බව නොරහසකි. බැඳුම්කර වංචා සිදු වූ බව නොරහසකි. එහෙත් 2015 ජනවාරි 8 වැනි දිනෙන් පසුත් එම කි්රයා අඛණ්ඩව සිදුවිය විය. අද එක්සත් ජාතික පක්ෂය පසුපස එන්නේ එම කරුමයයි.
‘සිරිසේනxවික්රමසිංහ’ ජාතික ආණ්ඩුව කරන ලද සෑම හොඳ, රටට හිතකර යහපත් කි්රයාවකම ගෞරව ඔබ දෙපළට හිමිවිය යුතුය. ඒ පිළිබඳව විවාදයක් නොමැත. කැබිනට් මණ්ඩලයේ ප්රධානියා ලෙසත්, රටේ නායකයා ලෙසත් වැරැුදි තීරණ සියල්ලේ වගකීම ද ඔබ ඇතුළු එම ආණ්ඩුවේ සියලූ දෙනාම බාර ගත යුතුය. එයින් බැහැර වීමට ඔබට කිසිසේත්ම නොහැකිය. මේ කරුණු සියල්ල මධ්යයේ පසුගිය ඔක්තෝබර් 26 වැනිදා ඔබ ගන්නා ලද තීරණය මේ රට අර්බුදයෙන් අර්බුදයකට ඇද දැමීය. පසුගිය දින දෙකක කාලයේදී පාර්ලිමේන්තුවේ හැසිරීම ලැජ්ජා සහගතය. නින්දිතය. අශීලාචාරය. මේ තීරණය වෙමින් තිබෙන්නේ ඔබේ අනාගතය නොව අපේ අනාගතය බව අවධාරණය කරනු කැමැත්තෙමි.
මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජනතා ඡුන්දයෙන් හෝ පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර මන්ත්රීවරුන්ගේ කැමැත්තෙන් රටේ අගමැති ධුරයට පත්වන්නේ ද එසේ විය යුතුය. ඒ පිළිබඳව මගේ කිසිදු විරෝධයක් නැත. රටේ ප්රජාතන්ත්රවාදයට ගරු කරන සියලූ දෙනාගේ කැමැත්ත ද එයයි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා නොව, පාර්ලිමේන්තුවේ වෙනත් ඕනෑම අයකුට වුවද අග්රාමාත්ය ධුරයට පත්විය හැකි නමුත් ඒ සඳහා අනුගමනය කළ යුතු නිශ්චිත ක්රමවේදයක් තිබේ. ඒ නිසා අග්රාමාත්යවරයකු ඉවත් කරන්නේ ද පත් කරන්නේ ද යන්න තීරණය කළ යුතු ක්රමවේදයක් තිබේ. පෞද්ගලික අමනාපකම් මැද අග්රාමාත්යවරයා ඉවත් කිරීම හෝ පත්කිරීමට ඔබට හැකියාවක් නැත.
පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට ඔබ ගත් තීරණය ද වැරැුදිය. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට පටහැණිය. නීතිවිරෝධීය. සදාචාර විරෝධීය. ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයට පෙත්සම් ඉදිරිපත් වූයේ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට විරුද්ධව නොව අනීතික, ප්රජාතන්ත්ර විරෝධී හා සදාචාර විරෝධී ලෙස පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට විරුද්ධවය. පසුගිය සති තුනක කාලයේදී ඔබ ගන්නා ලද තීරණ නිසා මේ රට අවුලෙන් අවුලට පත්ව ඇත.
නිසි ක්රමවේදවලට අනුව අග්රාමාත්යවරයකු පත් කිරීම, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම හා මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට මමත් ප්රජාතන්ත්රවාදයට ගරු කරනු කිසිවකුත් විරුද්ධ නැත. අනෙක් අතට මේ රටේ සර්ව සුබ, සර්ව සම්පූර්ණ හා පාරිශුද්ධ දේශපාලනඥයන් නැත. එබැවින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා නිසි ක්රමවේදවලට අනුව අග්රාමාත්ය ධුරයට පත්වීම පිළිබඳවට ප්රජාතන්ත්රවාදයට ගරු කරන අපට ගැටලූවක් නැත.
දැන් ලියන්නට තිබෙන්නේ හොඳම හරියයි. එය කෙටියෙනුත්, සරලවත් ලියා තබමි. මේ ලිපිය ලියන අද වනවිට මගේ වයස අවුරුදු 25කුත් මාස 7කුත් දින කිහිපයක් ගෙවී ගොසිනි. අපි රාජ්ය සේවය, සෞඛ්ය, අධ්යාපන, පොදු ප්රවාහනය යනාදි සියල්ලේ සිටම කලකිරීමට පත්ව ඇති ජාතියක් වන්නෙමු. රටේ සියලූ ක්ෂේත්ර වලපල්ලට ගොසිනි. මේ රටේ ජනතාව විශේෂයෙන්ම තරුණ ප්රජාව රට පිළිබඳව, රටේ රාජ්ය සේවය ඇතුළු සියලූ ක්ෂේත්ර පිළිබඳව කලකිරීමට පත්ව සිටිමු. එසේ තිබියදී වුවද අපි යහපත් රටක් ගැන බලාපොරොත්තු තබා සිටිමු. රටට ආදරය කරමු. රට ගැන අපට තිබෙන කලකිරීමට පක්ෂ විපක්ෂ භේදයක් නැත. ආගම්, කුල, මල භේදයක් නැත. බොහෝ දෙනාගේ අදහස වී ඇත්තේ මේ රටින් පිටවීමය. ආසියානු පවුල් පසුබිම තුළ අම්මා තාත්තා හා ආදරණීයයන් අත්හැර යාම පිළිබඳ ප්රශ්නය නොවන්නට මේ රටේ තරුණ ප්රජාවගෙන් වැඩි දෙනා මේ රටින් නික්ම ගොසිනි. අනෙක් අතට සාමාන්ය පුරවැසියකුට විදේශ ගත වීම ද සුළු පටු නොවේ. එවැනි තත්ත්වයක් තුළ මැති ඇමැතිවරු කැස්සට හෙම්බිරිස්සාවට ද හිටි හැටියේ සිංගප්පූරුවේ මවුන්ට් එළිසබෙත් යති.
අද විනාශයෙන් විනාශයට ගමන් කරමින් තිබේ. එකී විනාශය ඉක්මන් කිරීම සඳහා ඔබ පාර පෙන්වා ඇත. මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන සමයේ අවසන් භාගයේදී වේගයෙන් ද සිරිසේනxවික්රමසිංහ සමයේදී නැවතත් වේගයෙන් ද රට වළපල්ලට යමින් තිබේ. අද ඔබ ඇතුළු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී්රවරුන් 225 දෙනා සහ ප්රාදේශීය සභාවේ සිට පළාත් සභාව දක්වාත් රාජ්ය නිලධාරීනුත් ලැජ්ජා සහගත ලෙස සෙල්ලම් කරමින් සිටින්නේ අපේ අනාගතය සමඟය. අපට පසු පරම්පරාවල අනාගතය සමඟය. මේ රටේ නූපන් පරම්පරාවල අනාගතය සමඟය. අපි ඔබ ගැන අපි ගැනත් ලැජ්ජා විමු. අපට පෙර පරම්පරාවල නිහඬ බව සහ මුග්ධ බව නිසා අද අපට මෙවැනි රටක් උරුම වී තිබේ. එසේ විනාශයට පත් වූ රටක ද වුවද අපි ආදරය කරන්නේ තුවාල සුවපත් කරගැනීමට හැකියාවක් තිබෙන නිසාය. අපි ජීවත් වන්නේ පුස්තකාලයකට ගිනි තැබූ රටකය. ආගමික ස්ථානවලට බෝම්බ ගැසූ රටකය. මේ සියල්ලට හේතුව පාලකයන් සහ නිහඬ හා මුග්ධ වැඩිහිටි පරම්පරාවල හැසිරීමය. පාලකයන්ගේ කැලෑ පාලනයේ ප්රතිඵලය. එහි ප්රතිඵල ලෙස ආවේගශීලි තරුණයන්ගේ කැලෑ හැසිරීමය.
මෙවැනි තත්ත්වයක් මැද මේ අර්බුදය කඩිනමින් විසඳන්නැයි මම ඔබෙන් ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමි. තරුණයන්ගේ කැලෑ හැසිරීමකට ඉඩ නොතබන්න. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට අනුවත්, නීතිගරුක් ලෙසත් සදාචාර සම්පන්න ලෙසත් මෙම අර්බුදය විසඳා ජනාධිපතිවරණයක් සහ මහ මැතිවරණයක් පවත්වන්නැයි ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමි.
අප නැතත්, නූපන් පරම්පරා අපටත් ඔබටත් අප සියලූ දෙනාගේ හත්මුතු පරම්පරාවලටත් සාප කරනු ඇත. මට නම් නූපන් පරම්පරාවලට සාපයට ගොදුරු වීමේ කිසිදු අවශ්යතාවක් නැත. අපේ සාපයට ගොදුරු වී ඇති ඔබත් ඇත-ුළු සියලූ දෙනා අවම තරමේ එම සාපයෙන් හෝ මිදෙන්නට උත්සාහ කරන්න.
ස්තූතියි.
අන්තර්ජාල ලිපියක් බැවින් අස්සන් අනවශයයි.
මෙය දෙවරක් කියවා නැත. ව්යාකාරණ දෝෂ ඇතුළු දෝෂ තිබිය හැකිය.
හර්ෂණ තුෂාර සිල්වා
මාධ්යවේදී/ශිෂ්ය
ශ්රී ලංකා ප්රජාතන්ත්රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ
ප්රජාතන්ත්රවාදයට ගෞරව කරන තරුණ පුරවැසි
2018.11.16
පිටපත්
රනිල් වික්රමසිංහ
මහින්ද රාජපක්ෂ
ඡායාරූපය - රොයිටර්
Friday, November 9, 2018
වත්මන් දේශපාලන අර්බුදය පෞද්ගලික හෝ පක්ෂ පාට හෝ කවුරුන්ද අගමැති යන වග හෝ පිළිබඳව ගැටලුවක් නොවන බව නැවත නැවතත් සිහිපත් කළ යුතුව ඇත. මහින්ද රාජපක්ෂ මහත අගමැති ධුරය හෙබවුවද රනිල් වික්රමසිංහ මහතා අගමැති ධුරය හෙබවුවද වෙනයම් අයෙක් අගමැති ධුරය හෙබවුවද එසේ ධුරය දැරිය යුත්තේ නිශ්චිත ක්රමවේදවලට අනුව. සරලවම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ දක්වා ඇති ප්රතිපාදනවලට අනුවය. ඒ නිසා මේ ව්යවස්ථා විරෝධී ක්රියාව කිසි ලෙසකින්වත් සාධාරණීය නොකළ යුතුය. ජනාධිපතිවරයාගේ මෙම ව්යවස්ථා විරෝධී ක්රියාව සාමාන්යකරණය කිරීමෙන් සහ සාධාරණීයකරණය කිරීමෙන් අනාතගයේදී මීට වඩා අනුට විපකා විඳින්නට සිදුවනු ඇත. ඒවා අදට වඩා බෙහෙවින් දරුණු වනු ඇත. එ නිසා මේ ව්යවස්ථා විරෝධි ක්රියාව විරෝධයට පළ කළ යුතුය.
එක් වතාවකදී නොව පිට, මසකටත් අඩු කාලයකදී ජනාධිපති මෛත්රිපාල සිරිසේන මහතා බරපතළ අයුරින්, මෙතෙක් නොවූ අයුරින් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව නොතකා කටයුතු කරමින් අනාගතයට වැරැදි පූර්වාදර්ශ ලබා දී තිබෙන අතර කිසිදු අයුරකින් මෙම වැරැදි නිවැරැදි නොවන බව සියලු පාර්ශව සිහි තබා ගත යුතුය. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අගමැති ලෙස පත් කළ අවස්ථාවේදී ඔහුගේ පාක්ෂිකයන්, ආධාරකරුවන් බොහෝ දෙනා සතුටට පත්වූහ. රනිල් වික්රමසිංහ මහතා නැවත අගමැති කළේ නම් ඔහුගේ පාක්ෂිකයන් එසේ සතුටට පත්වනු ඇත. එහෙත් එම පාර්ශව දෙක මෙන්ම අප ඇතුළු අන් සියලු දෙනාම තේරුම් ගත යුතු කරුණ වනුයේ මේ රටේ වැරැදි වනවිටදී වැරැදි යැයි පසුබට නොවිය යුතුය යන්නයි. බලය වෙනුවෙන් සහ තමන් නිවැරැදි යැයි සනාථ කිරීමෙන් මහින්ද රාපජක්ෂ පාර්ශව සහ එම පාක්ෂිකයන් වරද වරදක් නැති බව කියන්නට වූහ. එහෙත් අවසානයේදී ඔවුන්ගේ සතුට තාවකාලික සතුටක් බවට පත්විය. එම නිසා මේ රටේ ජනතාව පක්ෂ පාට ආදී ඕනෑම භේදයකින් තොරව නිවැරැදි දේ නිවැරැදි ලෙස දකින්නටත් වැරැදි දේ වැරැදි දේ ලෙසත් දකින්නට හුරු පුරුදු විය යුතුය.
Monday, November 5, 2018
ජනාධිපතිතුමනි, ලැජ්ජයි
ජනාධිපතිවරයා අද (5) පැවැති රැලියේදී කරන ලද කතාවත් පසුගිය දිනෙක කරන ලද විශේෂ ප්රකාශයත් කිසිසේත්ම ජනාධිපතිවරයකුට සුදුසු නොවේ. ජනාධිපතිවරයාගේ ක්රියා කලාපය පසුගිය දින 10කට සීමා නොකළ යුතු නමුත් පසුගිය දින දහයක ඔහු හැසිරුණු ආකාරය සහ කරන ලද ප්රකාශ ඔහුගේ නොහැකියාව, කැබිනට් මණ්ඩලය තුළ තීරණ ගැනීමට ඇති නොහැකියාව, අශිෂ්ඨ හා අශීලාචාර බව පෙන්නුම් කරන්නක් බව අවධාරණයෙන් සඳහන් කළ යුතුය. ජනාධිපතිවරයා, රනිල් වික්රමසිංහ මහතා සහ එම කැබිනට් මණ්ඩලය ගන්නා ලද නිවැරැදි තීරණ සියල්ලේම සහ වැරැදි අහිතකර තීරණ සියල්ලේ වගකීම ද ඔවුන් සියලු දෙනා බාරගත යුතුය. රනිල් වික්රමසිංහ මහතා හෝ ආණ්ඩුවේ එක්සත් ජාතික පක්ෂ කණ්ඩායම වැරැදි තීරණ ගන්නා විට ඒවා නවතන්නට හැකියාවක් නොතිබූ බව ජනාධිපතිවරයා දිගින් දිගටම පෙන්නුම් කරමින් සිටී. ජනාධිපතිවරයා අද කරන කතාව ලැජ්ජා සහගතය. අශීලාචාරය. අශිෂ්ඨය. ඕනෑම ශීලාචාර සමාජයක අනෙකාගේ ලිංගික රුචිකත්වය, ජාතිය, ආගම, පෞද්ගලික රුචි අරුචිකම් එලෙස හෑල්ලුවට ලක් කිරීම කිසිදු ශිෂ්ඨ සම්පන්න මිනිසකුට සුදුසු නොවේ. ජනාධිපතිවරයා දිගින් දිගටම තමන්ගේ නොහැකියාවට අමතරව අශිෂ්ඨ හා අශීලාචාරකම පෙන්වමින් සිටින්නේය. ජනාධිපතිවරයා සහ රනිල් වික්රමසිංහ යන ධුරයෙන් නෙරපා දමන ලද අග්රාමාත්යවරයා යන දෙදෙනාම 2015 ජනවාරි 8 වැනිදා සිට ඔවුන්ට ජනතාව දුන් ජන වරම හෑල්ලුවට ලක් කළේය. ඔවුන් දෙදෙනාම තමන්ට ජනතාව ඡන්දය කුමටදැයි අමතක කළේය. රනිල් වික්රමසිංහ මහතා ප්රමුඛ එක්සත් ජාතික පක්ෂය දැන් එහි ප්රති විපාක විඳිමින් සිටින අතර මෛත්රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට ද නුදුරේදීම එහි ප්රති විපාක විඳීමට සිදුවනු ඇත. මීට වසර තුනකට පෙර එනම් 2015 වසරේ ජනවාරි 8 වැනිදා ජනතාව මෛත්රිපාල සිරිසේන මහතාට හැට දෙලක්ෂයක් ජනතාව ඡන්දය දුන්නේ ඔහුට ඇති කැමැත්තට නොව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පාලනය ද ජන වරමට පිටුපා කටයුතු කරන්නට වීමට හේතු කරගෙනය.
මේ රට ඉදිරියට ගෙන යෑමේ අගනා අවස්ථාව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එම අවස්ථාවේදී නැති කරගත්තේය. යුද්ධය අවසන් කළාක් මෙන්ම සාමය සහ සංහිඳියාව ගෙන එමින් රට සංවර්ධනය කරා ගෙන යෑමේ අති දුර්ලභ අවස්ථාවක් සහ ජන ප්රසාදයක් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට හිමි ව තිබිණි. ඔහුත් ඔහු වටා සිටි පැවැත්මක් නොමැති බලලෝභී දේශපාලකයන් නිසාත් හරි දේ හරි යැයි කීමටත් වැරැදි දේ වැරැදි යැයි කීමටත් නොහැකි පාක්ෂිකයන් හා අනුගාමිකයන් නිසාත් රටට එම අවස්ථාව අහිමි වී ගියේය.
මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ පාලන කාලයේ අවසන් සමයේදී රට වේගයෙන් වළ පල්ලට ගමන් කරමින් තිබූ අතර යමක් හරියට කර ගැනීමට නොහැකි වූ සිරිසේන වික්රමසිංහ කාලයේදී රට සෙමෙන් වළපල්ලට ගියේය. එසේ යමින් වුවද බඩට නොදැනුන නමුත් යම් යම් සාධනීය, අනාගත අභිවෘද්ධියට හේතු වන වෙනස්කම් කිහිපයක් කිරීමටත් ආර්ථිකය යම් ස්ථාවර තැනකට ගෙන ඒමටත් එම ආණ්ඩුව සමත් විය. එහෙත් ඔවුහු කිරි කළයට ගොම වක් කර ගත්හ. ජනවරමට පිටුපෑ මෛත්රි ජනාධිපතිවරයාත් රනිල් අග්රාමාත්යවරයාත් එම ආණ්ඩුවත් ඊට වගකිව යුතුය.
අනෙක් අතට එවැනි තත්ත්වයක් මත ඉතිහාසයේ කවරදාකවත් නොවූ අයුරින් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව කඩ කරමින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අග්රාමාත්ය ධුරයට පත් කරමින් මෛත්රි ජනාධිපතිවරයා රටේ ජනතාවටත්, රටටත්, ජාත්යන්තරය ඉදිරියේ රටත් මහා අගාධයට ඇඳ දමා ඇත. ගැටලුව ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැති කිරීම නොව ඒ සඳහා භාවිත කළ නීති විරෝධි, ව්යවස්ථා විරෝධි ක්රමවේදයයි. මෙය නරක පූර්වාදර්ශයකි. රටක නීති සහ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව යනාදිය සෑම විටම පූර්වාදර්ශ මත කටයුතු කරන පද්ධතිය. එවැනි තත්ත්වයක මෙම ප්රජාතන්ත්ර විරෝධි ක්රියා පිළිවෙත සම්පූර්ණයෙන්ම පරාජයට පත් කළ යුතුය. ජනතාවට හෝ පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්රීවරුන් බහුතරයකට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අගමැති කළ යුතු නම් ඒ සඳහා තිබෙන නෛතික නිශ්චිත ක්රමවේද භාවිත කළ හැකිය. ඒ ගැන අපට කිසිදු විවාදයක් හෝ ගැටලුවක් නැත. පාර්ලිමේන්තුවේ බැරි නම් රටේ මහජන මුදල් විනාශ නොකර සියලු පක්ෂ පොදු තීරණයක් ගෙන රටේ අගමැතිවරයා තෝරා පත් කරගැනීමට ජනතාවට ඉඩ දිය යුතුය. එහෙත් ජනාධිපතිවරයාගේ මෙම අශිෂ්ඨ, අශීලාචාර, ප්රජාතන්ත්ර විරෝධි, ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට පටහැණි, නීති විරෝධි ක්රියා පිළිවෙත පරාජයට පත් කළ යුතුය. ජනාධිපතිතුමනි ලැජ්ජයි.
ඡායාරූපය ළහිරු හර්ෂණ
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1950903035029359&set=a.122297774556570&type=3&theater
Wednesday, October 31, 2018
ජාත්යන්තර පිළිගැනීම නැතිව පුළුවන් ද ?
වත්මන් ගෝලීය දේශාපලන, ආර්ථික, සමාජ හා ආරක්ෂක පසුබිම තුළ කිසිදු රටකට තනි පැවැත්මක් නැත. ලෝක බලවතුන් වන ඇමෙරිකාවට හෝ චීනයට හෝ වේවා එහි වෙනසක් නැත. ලෝක බලවතුන් වන එම රටවලට ද තනිව ගමනක් යා නොහැක. එවැනි තත්ත්වයක් තුළ ගෝලීය බල කේන්ද්රයේ සුවිශේෂී භූගෝලීය ස්ථානයක පිහිටා ඇති ශ්රී ලංකාව දෙස ගෝලීය බලවතුන් විශේෂයෙන්ම ඉන්දියාව, චීනය සහ ඇමෙරිකාව උකුසු ඇස් යොමා සිටිති.
ශ්රී ලංකාවේ පිහිටීම සහ ශ්රී ලංකාව තුළ තමන්ට හිතවත් පාලකයකු සිටීම මේ රටවල් තුනටම අතිශයින් වැදගත් වේ. රටක් ලෙස අප එම රටවල් තුන සමඟ සමීප සබඳතා පවත්වා ගැනීම වැදගත් වේ. එමෙන්ම රටවල් තුන සම්බන්ධයෙන් සමබර එක් රටකට අති විශේෂයක් නොකරන විදෙස් ප්රතිපත්තියක් පවත්වාගෙන යෑමේ අවශ්යතාව ද එන්න එන්නම වැඩි වෙමින් තිබේ.
ජනාධිපති මෛත්රිපාල සිරිසේන මහතා රනිල් වික්රමසිංහ මහතා අග්රාමාත්ය ධුරයෙන් ඉවත් කර හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අග්රාමාත්ය ධුරයට පත් කරන ලද්දේ පසුගිය සිකුරාදා, එනම් ඔක්තෝබර් මස 26 වැනිදාය. ආසන්න වශයෙන් ඔක්තෝබර් (31) වනවිට දවස් හයක් ගෙවී තිබුණත් කිසිදු රටක් අභිනව අග්රාමාත්ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සුබ පැතුම් එක් කර නැත. එය සැලකිය යුතු තත්ත්වයකි.
ඕනෑම රටකට ජාත්යන්තර හඳුනාගැනීම අත්යවශ්ය කරුණකි. ජාත්යන්තර පිළිගැනීම අත්යවශ්ය කරුණකි. රටක දේශාපලන නායකයන් විශේෂයෙන්ම ජනාධිපතිවරයා සහ අග්රාමාත්යවරයා යන දෙදෙනා ජාත්යන්තරයේ පිළිගැනීමට ලක්විය යුතුය. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය ජාත්යන්තරයේ ඉදිරියේ පරාජයට පත්වීමටත් ශ්රී ලංකාවට එය ජාත්යන්තරය ඉදිරියේ වාසියක් වීමටත් හේතුවක් මෙම ‘ජාත්යන්තර පිළිගැනීම’ යන සාධකයයි. ජාත්යන්තර එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය පිළි නොගත් අතර එකම රටක් තුළ විසඳුම් සෙවිය යුතු බව පෙන්වා දුන්නේය. එල්.ටී.ටී.ඊ යේ අවශ්යතා සහ ඔවුන්ගේ වෙනම රටක්, නැතිනම් ‘ඊලාම්’ සිහිනය පිළිගත්තා නම්, ජාත්යන්තරය දැඩි අර්බුදකාරී තත්ත්වයකට මුහුණ දෙන්නට සිදු වේ. එසේ වූවා නම් ලොව තැන් තැන්වල එලෙස කණ්ඩායම් සටන් වදිනු ඇත.
මේ අනුව ජාත්යන්තරය තවමත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ශ්රී ලංකාවේ අග්රාමාත්යවරයා ලෙස පිළිගෙන නැත. චීනය පමණක් එක් තැනක මහින්ද රාජපක්ෂ අග්රාමාත්යවරයා යනුවෙන් එක් තැනක සඳහන් කළත් නිශ්චිතව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට සුබ පැතුම් එක් කර නැත. විශේෂයෙන්ම ශ්රී ලංකාවේ ප්රධාන ආර්ථික වෙළෙඳපොළවල් වන ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය, ඉන්දියාව, ජර්මනිය, රුසියාව, ඉරානය යනාදී රටවල් කිසිවක් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට මෙතෙක් සුබ පැතුම් කර නැත.
ඔවුන් සියලු දෙනා අවධාරණය කර කියන්නේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවා, බහුතර කැමැත්ත ඇත්තේ රනිල් වික්රමසිංහ මහතාට ද මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ද යන්න තීරණය කරන්නට ඉඩ දෙන ලෙසය. ජාත්යන්තරයේ ඉල්ලීම වී ඇත්තේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන ලෙසය. මෙවැනි තත්ත්වයක් මත ජාත්යන්තරය ඉදිරියේ හොඳ නමක් දිනාගත්, ජනාධිපති මෛත්රිපාල සිරිසේන මහතා ජාත්යන්තර ඉල්ලීමට කන් නොදීම හෝ එය නොසලකා හැරීම හෝ ඊට සාධනීය පිළිතුරක් ලබා නොදීම හෝ රටට කිසිසේත් හොඳ නැත. බලය, ආරක්ෂාව, ආර්ථිකය යන ප්රධාන කරුණු ත්රිත්වයේදීම ශ්රී ලංකාව යනු කුඩා රටක් වීම ඊට ප්රධානතම හේතුවයි.
එම නිසා අප ඉදිරියේ, විශේෂයෙන්ම ජනාධිපතිවරයා ඉදිරියේ ඇති වඩාත් හොඳම විකල්පය වනුයේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමය. එසේ නොමැතිනම් සියලු පක්ෂ එකඟත්වය ඇතිව, ඡන්ද විමසීමක් පවත්වා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමය. රටේ අග්රාමාත්යවරයා රනිල් වික්රමසිංහ වුවද මහින්ද රාජපක්ෂ වුවද මේ රට ජාත්යන්තරය ඉදිරියේ හෑල්ලුවට ලක් නොවිය යුතුය. විශේෂයෙන්ම ලබන වසරේදී සංචාරය කරන්නට හොඳම රට ලෙසින් නම් ලද ශ්රී ලංකාවට පැමිණෙන සංචාරකයන්ගේ සංඛායව ප්රමාණවත් නොවන තත්ත්වයකදී ජාත්යන්තරය කළු පැල්ලමක් ඇති කරගැනීම දේශපාලන වශයෙන් මෙන්ම ආර්ථික වශයෙන් ද රටට හිතකර නොවේ.
ඡායාරූපය - රොයිටර්
Monday, October 15, 2018
අපේ එකාත් ඔය කොහේ හරි රටක නවතිනු ඇත.
හැමදාමත් අප කරනුයේ දෙපැත්ත බෙදී තමන් හරි යැයි ද නැතිනම් තමන් කළොත් හරි අනෙකා කළොත් වැරැදිය යන්න කීමට උත්සාහ කිරීමය. අප කවාදවත් පාට කණ්ණාඩි ගලවා, පක්ෂපාතීත්වයෙන් තොරව නිවැරැදි දේ කිරීමට හෝ නිවැරැදි දේ අගය කිරීමට හෝ උත්සාහ ගන්නේ නැත.
ලංකාවේ තෙල් නිධි ඇති බව සොයාගන්නේ 1960 දශකයේදීය. මා උගත් පාසලේ ශිෂ්යයකු, බොක්කෙන්ම කීවොත් මල්ලි කෙනකු රොකට්ටුවක් නිපදවා ඇත. එය ඔහුගේ වෑයෙම් ප්රතිඵලයකි. එය පාසල් සිසුවකු නිපදවූ පළමු රොකට්ටුව යැයි තැන තැන කියැවිණි. ඉන් අනතුරුව ඔහු පළමු රොකට්ටුව නිපදවූයේ නැතැයි කියන්නට ඇතැම් අය උත්සුක විය. ඔවුන්ගේ උත්සහාය සාර්ථක විය. වසර 1959 දී එවකට නාලන්දාවේ සිසුවකු වූ පද්මජීව ඇතුළු කණ්ඩායමක් රොකට්ටුවක් නිෂ්පාදනය කරන්නේ නීල් ආම්ස්ට්රෝන්ග් සඳ මත පා තබන්නට වසර දහයක් තිබියදීය. අද පද්මජීව ගනේපොල මහාචාර්යවරයෙකි. ඔහු ඇමෙරිකාවේ ජීවත් වෙයි.
වසර 1959 දී රොකට්ටුවක් නිපදවන රටක අද රොකට් තාක්ෂණය තිබිය යුත්තේ කොතැන ද ? හැටේ දශකයේ දී තෙල් නිධි සොයාගන්නා රටක් අද තිබිය යුත්තේ කොතැන ද ? මේ ආකාරයෙන් ලැයිස්තුවක් ලිවිය හැක. අප අප ගැන කනගාටුවට පත්වනු හැරෙන්නට වෙන කුමක් කරන්න ද ?
අපේ රටෙන් බිහි වූ බුද්ධිමතුන්ගෙන් වැඩි දෙනා දැන් ඉන්නේ වෙනත් රටවලය (ලියන මොහොතේ සංඛ්යා දත්ත මා සතුව නැත). ඔවුන් ඒ රටවලදී කරන පර්යේෂණ ගැන අලුත් සොයාගැනීම් ගැන එක පැත්තකින් සතුටු වෙමින් තවත් පැත්තකින් හූල්ලමින් සිටිමු. මෙරට ඉතිරි වී සිටින බුද්ධිමතුන්ට තැනක නැත. ඔවුන් කරන අලුත් සොයාගැනීම් ඔවුන්ගේ යෝජනාවලට තැනක් නැත. එසේ නොවන අවස්ථා ඇති නමුත් බොහෝ අවස්ථාවල තත්ත්වය එසේය. ඔවුන්ගේ අදහස් යෝජනා තඹ සතයකට මායිම් කරන්නේ නැත. අපේ එකාත් ඔය කොහේ හරි රටක නවතිනු ඇත.
ඡායාරූප - ෆේස්බුක්
Tuesday, September 4, 2018
සයිබර් පොලිටික්ස්
ශ්රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ තරුණ එකතුව සංවිධානය කරන ජන බලය කොළඹට විරෝධතා ව්යාපාරය අද (5) පැවැත්වීමට නියමිතය.
වත්මන් ආණ්ඩුව පෙරළා දැමීමේ අරමුණින් පොදුජන පෙරමුණ මෙම විරෝධතා පාගමන සංවිධානය කර ඇත. විශේෂයෙන්ම පොදුජන පෙරමුණේ තරුණ දේශපාලනඥයන් මෙම විරෝධතා පාගමන සංවිධානයේදී ප්රමුඛත්වය ගෙන කටයුතු කර ඇති බව පැවසෙන අතර ඔවුන් මෙවැනි විශාල පරිමාණයේ විරෝධතා පාගමනක් සංවිධානය කරන පළමු අවස්ථාව බව ද පැවසේ. පා ගමන සඳහා ජනතාව එක්රැස් කිරීම, දැනුවත් කිරීම සහ ගෙන්වා ගැනීම වෙනුවෙන් මොවුන් සමාජ මාධ්ය භාවිත කර ඇත.
මේ ආකාරයෙන්ම සමාජ මාධ්ය ඔස්සේ ජනතාව ගෙන්වා ගැනීමේ, ජනතාව දැනුවත් කිරීමේ වැඩසටහනක් පසුගිය සතියේදී කොළඹ ගාලු මුවදොර පිටිය කේන්ද්ර කරගනිමින් පැවැත්විණි. ජාත්යන්තර ක්ෂමා සංවිධානය එය සංවිධානය කර තිබිණි.
අතුරුදන්වූවන්ගේ ජාත්යන්තර දිනය නිමිත කරගෙන ඔවුන් එම සමාජ ව්යාපාරය දියත් කර තිබිණි.
එක් පැත්තකින් බලන විට මේ ව්යාපාර දෙකම ආණ්ඩුවට පීඩනයක්, ආණ්ඩුවට බලපෑමක් එල්ල කිරීම සඳහා දියත් කෙරුණු සහ දියත් කෙරෙන ව්යාපාර දෙකකි.
කෙසේ නමුත් සතියක කාලයක තුළ වෙනස්ම පාර්ශව දෙකක් මෙම ව්යාපාර දෙක සංවිධානය කර තිබේ.
ජාත්යන්තරය ගත් විට අන්තර්ජාල දේශපාලනය, එසේත් නැතිනම් සයිබර් පොලිටික්ස් කෙරෙහි ඇති ප්රවණතාව ඉහළ යමින් තිබේ. දේශපාලන, ආර්ථික සහ සමාජයීය ක්රියාකාරකම් සඳහා සමාජ මාධ්යය සහ අන්තර්ජාල උපකරණ හා අන්තර්ජාල වේදිකා (ප්ලැට්ෆෝම්ස්) භාවිත කිරීම එන්න එන්නම වැඩි වෙමින් තිබේ.
ශ්රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් ගත්විට දේශපාලනිකව සමාජ මාධ්යයේ ක්රියාකාරීත්වය දිගින් දිගටම වැඩි වෙමින් තිබේ. මීට වසර තුනකට පෙර 2015 වසරේ ජනවාරි මස පැවැති ජනාධිපතිවරණය එහි එක් උච්චතම අවස්ථාවක් ලෙස පෙන්වා දිය හැකිය.
පසුගිය වසර තුනක කාලයේදී සමාජ මාධ්යවල ක්රියාකාරීත්වය ඉතා දරුණු ප්රචණ්ඩ ක්රියාවලට මෙන්ම සමාජ ප්රගමනය සඳහා බෙහෙවින් උපකාරී විය. දෙපැත්ත කැපෙන කඩුවක් ලෙස හැඳින්විය හැකි සමාජ මාධ්ය ජාලවල ක්රියාකාරීත්වය විශේෂයෙන්ම දේශපාලනික ක්රියාකාරීත්වය සමීපව අධ්යයනය කිරීම ඉතා වැදගත්ය.
ඉහතින් සඳහන් කළ ව්යාපාර දෙක, විරෝධතා ව්යාපාර දෙකේ සමාජ ක්රියාකාරීත්වය සැලකිල්ලට ගැනීමේ අපූර්ව කරුණක් අනාවරණය කරගැනීමට හැකිව තිබේ.
සමාජයට බලපෑම් කිරීමේදී සමාජ මාධ්යය අද වනවිට ඉතා ප්රබල උපකරණයක් බවට පත්ව තිබේ.
ජාත්යන්තර ක්ෂමා සංවිධානයේ ‘තවමත් පිළිතුරු නැත’ සහ ශ්රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ‘ජන බලය කොළඹට’ සමාජ මාධ්යය හැසිරීම විශේෂයෙන්ම ට්විටර් සමාජ මාධ්යයේ හැසිරීම සිතියම් ගත කිරීමට සංජන හත්තොට්ටුව කටයුතු කර තිබිණි.
එකම රටක දින දහයකට අඩු කාල පරාසයක් තුළ සිදුවන සමාජ ක්රියාකාරකම් දෙකක්, විරෝධතා ව්යාපාර දෙකක් කිසිදු සහ සම්බන්ධයක් නොමැතිව සිදුවන ආකාරය එම සිතියම් දෙස බැලීමේදී හොඳින් පෙනී යයි.
මෙම සිතියම් ගත කිරීම් නිරීක්ෂණය කිරීමේදී එම විරෝධතා දෙක ග්රහලෝක දෙකක සිදුවන විරෝධතා දෙකක් ලෙස පෙන්වා දිය හැකි බව පැවසීමේ වරදක් නැත. අනෙක් අතට ආණ්ඩු බලය නොමැතිව වුවද රටේ ප්රධාන විපක්ෂ කණ්ඩායමක් වන හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ ප්රමුඛ කණ්ඩායම සතු සන්නිවේදන හැකියාව ඉතා ප්රබලය.
එහි අනෙක් පැත්ත වසර තුනක් ගත වී ඇතත්, ආණ්ඩු බලය තිබුණත් වත්මන් සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුවේ සන්නිවේදන යාන්ත්රණය දුර්වල මට්ටමක පවතින බවය.
ට්විටර් සමාජ මාධ්ය ජාලය ගත්විය එහි එහි ප්රබලම දේශපාලකයා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂය. අනුගාමිකයන් හෙවත් ෆ්ලෝවර්ස් සංඛ්යාව අනුව හිටපු ජනාධිපතිවරයා මුල්තැන පසුවෙද්දි ජනාධිපති මෛත්රීපාල සිරිසේන පසුවන්නේ දෙවැනි තැනය. තෙවැනි තැන ජනබලය විරෝධතා පා ගමනේ ප්රධාන සංවිධායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී නාමල් රාජපක්ෂය.
මේ කරුණු සියල්ලත් සංජන හත්තොට්ටුවගේ සිතියම් සැලකිල්ලට ගැනීමේදී සමාජ මාධ්ය තුළ යම් ධ්රැවීකරණයක් සිදුව ඇති බව පෙනී යයි.
විශේෂයෙන්ම ජනාධිපතිවරයා, අගමැතිවරයා සහ ආණ්ඩුවේ සමාජ මාධ්ය ක්රියාකාරීත්වය සහ හිටපු ජනාධිපතිවරයා සහ විපක්ෂ කණ්ඩායම්වල සමාජ මාධ්ය ක්රියාකාරීත්වය එකට ගෑවී නොගෑවී ක්රියාත්මක වන බවට නිගමනයකට එළැඹිය හැකිය.
අනෙක් අතට දේශපාලනික සිවිල් සංවිධානවල සමාජ මාධ්යය ක්රියාකාරීත්වය ද එසේය. මෙහි පළ කර තිබෙන සිතියම්වලින් එය හොඳින් පෙනී යයි.
වත්මන් ආණ්ඩුව පෙරළා දැමීමේ අරමුණින් පොදුජන පෙරමුණ මෙම විරෝධතා පාගමන සංවිධානය කර ඇත. විශේෂයෙන්ම පොදුජන පෙරමුණේ තරුණ දේශපාලනඥයන් මෙම විරෝධතා පාගමන සංවිධානයේදී ප්රමුඛත්වය ගෙන කටයුතු කර ඇති බව පැවසෙන අතර ඔවුන් මෙවැනි විශාල පරිමාණයේ විරෝධතා පාගමනක් සංවිධානය කරන පළමු අවස්ථාව බව ද පැවසේ. පා ගමන සඳහා ජනතාව එක්රැස් කිරීම, දැනුවත් කිරීම සහ ගෙන්වා ගැනීම වෙනුවෙන් මොවුන් සමාජ මාධ්ය භාවිත කර ඇත.
මේ ආකාරයෙන්ම සමාජ මාධ්ය ඔස්සේ ජනතාව ගෙන්වා ගැනීමේ, ජනතාව දැනුවත් කිරීමේ වැඩසටහනක් පසුගිය සතියේදී කොළඹ ගාලු මුවදොර පිටිය කේන්ද්ර කරගනිමින් පැවැත්විණි. ජාත්යන්තර ක්ෂමා සංවිධානය එය සංවිධානය කර තිබිණි.
අතුරුදන්වූවන්ගේ ජාත්යන්තර දිනය නිමිත කරගෙන ඔවුන් එම සමාජ ව්යාපාරය දියත් කර තිබිණි.
එක් පැත්තකින් බලන විට මේ ව්යාපාර දෙකම ආණ්ඩුවට පීඩනයක්, ආණ්ඩුවට බලපෑමක් එල්ල කිරීම සඳහා දියත් කෙරුණු සහ දියත් කෙරෙන ව්යාපාර දෙකකි.
කෙසේ නමුත් සතියක කාලයක තුළ වෙනස්ම පාර්ශව දෙකක් මෙම ව්යාපාර දෙක සංවිධානය කර තිබේ.
ජාත්යන්තරය ගත් විට අන්තර්ජාල දේශපාලනය, එසේත් නැතිනම් සයිබර් පොලිටික්ස් කෙරෙහි ඇති ප්රවණතාව ඉහළ යමින් තිබේ. දේශපාලන, ආර්ථික සහ සමාජයීය ක්රියාකාරකම් සඳහා සමාජ මාධ්යය සහ අන්තර්ජාල උපකරණ හා අන්තර්ජාල වේදිකා (ප්ලැට්ෆෝම්ස්) භාවිත කිරීම එන්න එන්නම වැඩි වෙමින් තිබේ.
ශ්රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් ගත්විට දේශපාලනිකව සමාජ මාධ්යයේ ක්රියාකාරීත්වය දිගින් දිගටම වැඩි වෙමින් තිබේ. මීට වසර තුනකට පෙර 2015 වසරේ ජනවාරි මස පැවැති ජනාධිපතිවරණය එහි එක් උච්චතම අවස්ථාවක් ලෙස පෙන්වා දිය හැකිය.
පසුගිය වසර තුනක කාලයේදී සමාජ මාධ්යවල ක්රියාකාරීත්වය ඉතා දරුණු ප්රචණ්ඩ ක්රියාවලට මෙන්ම සමාජ ප්රගමනය සඳහා බෙහෙවින් උපකාරී විය. දෙපැත්ත කැපෙන කඩුවක් ලෙස හැඳින්විය හැකි සමාජ මාධ්ය ජාලවල ක්රියාකාරීත්වය විශේෂයෙන්ම දේශපාලනික ක්රියාකාරීත්වය සමීපව අධ්යයනය කිරීම ඉතා වැදගත්ය.
ඉහතින් සඳහන් කළ ව්යාපාර දෙක, විරෝධතා ව්යාපාර දෙකේ සමාජ ක්රියාකාරීත්වය සැලකිල්ලට ගැනීමේ අපූර්ව කරුණක් අනාවරණය කරගැනීමට හැකිව තිබේ.
සමාජයට බලපෑම් කිරීමේදී සමාජ මාධ්යය අද වනවිට ඉතා ප්රබල උපකරණයක් බවට පත්ව තිබේ.
ජාත්යන්තර ක්ෂමා සංවිධානයේ ‘තවමත් පිළිතුරු නැත’ සහ ශ්රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ‘ජන බලය කොළඹට’ සමාජ මාධ්යය හැසිරීම විශේෂයෙන්ම ට්විටර් සමාජ මාධ්යයේ හැසිරීම සිතියම් ගත කිරීමට සංජන හත්තොට්ටුව කටයුතු කර තිබිණි.
එකම රටක දින දහයකට අඩු කාල පරාසයක් තුළ සිදුවන සමාජ ක්රියාකාරකම් දෙකක්, විරෝධතා ව්යාපාර දෙකක් කිසිදු සහ සම්බන්ධයක් නොමැතිව සිදුවන ආකාරය එම සිතියම් දෙස බැලීමේදී හොඳින් පෙනී යයි.
මෙම සිතියම් ගත කිරීම් නිරීක්ෂණය කිරීමේදී එම විරෝධතා දෙක ග්රහලෝක දෙකක සිදුවන විරෝධතා දෙකක් ලෙස පෙන්වා දිය හැකි බව පැවසීමේ වරදක් නැත. අනෙක් අතට ආණ්ඩු බලය නොමැතිව වුවද රටේ ප්රධාන විපක්ෂ කණ්ඩායමක් වන හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ ප්රමුඛ කණ්ඩායම සතු සන්නිවේදන හැකියාව ඉතා ප්රබලය.
එහි අනෙක් පැත්ත වසර තුනක් ගත වී ඇතත්, ආණ්ඩු බලය තිබුණත් වත්මන් සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුවේ සන්නිවේදන යාන්ත්රණය දුර්වල මට්ටමක පවතින බවය.
ට්විටර් සමාජ මාධ්ය ජාලය ගත්විය එහි එහි ප්රබලම දේශපාලකයා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂය. අනුගාමිකයන් හෙවත් ෆ්ලෝවර්ස් සංඛ්යාව අනුව හිටපු ජනාධිපතිවරයා මුල්තැන පසුවෙද්දි ජනාධිපති මෛත්රීපාල සිරිසේන පසුවන්නේ දෙවැනි තැනය. තෙවැනි තැන ජනබලය විරෝධතා පා ගමනේ ප්රධාන සංවිධායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී නාමල් රාජපක්ෂය.
පසුගිය මාසය පමණක් සැලකිල්ලට ගැනීමේදී හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨභය රාජපක්ෂගේ ට්විටර් ගිණුම යම් ආකර්ෂණයක් දිනාගෙන ඇති බව පෙනී යයි.
මේ කරුණු සියල්ලත් සංජන හත්තොට්ටුවගේ සිතියම් සැලකිල්ලට ගැනීමේදී සමාජ මාධ්ය තුළ යම් ධ්රැවීකරණයක් සිදුව ඇති බව පෙනී යයි.
විශේෂයෙන්ම ජනාධිපතිවරයා, අගමැතිවරයා සහ ආණ්ඩුවේ සමාජ මාධ්ය ක්රියාකාරීත්වය සහ හිටපු ජනාධිපතිවරයා සහ විපක්ෂ කණ්ඩායම්වල සමාජ මාධ්ය ක්රියාකාරීත්වය එකට ගෑවී නොගෑවී ක්රියාත්මක වන බවට නිගමනයකට එළැඹිය හැකිය.
අනෙක් අතට දේශපාලනික සිවිල් සංවිධානවල සමාජ මාධ්යය ක්රියාකාරීත්වය ද එසේය. මෙහි පළ කර තිබෙන සිතියම්වලින් එය හොඳින් පෙනී යයි.
Sunday, August 26, 2018
මට දෙවියන් වහන්සේ මුණ ගැහෙන්න පුළුවන් වුණේ නෑ
පොත් කියවීම කොහොම හුරු වූවාදැයි කියන්නට මට ඒ හැටි මතකයක් නැත. එහෙත් අම්මාගේ බලපෑම ඊට විශාල වශයෙන් හේතුවිය. සෑම ජනවාරි පළමු වැනිදාවකම, සෑම බක් මහකම අලුත් අවුරුදු උදාවේදී වැඩ අල්ලන නැකතට මා පොතක් කියවන්නට පුරුදු වූයේ අම්මාගේ බලපෑම හා වුවමනාව නිසාය. කුඩා කාලයේ දී අම්මාගේත් තාත්තාගේත් කියවීම හා බලපෑම නිසා චාරිත්රයක් වූ එය කාලයත් සමඟ මා දැඩි කැමැත්තකින් හා වුවමනාවකින් කරන්නට යෙදුණක් විය. අවුරුදු 25ක් ගත වී ඇති තැන මා තවමත් එම චාරිත්රය ඉටු කරන්නේය. එය චාරිත්රයකට වඩා ජීවිතය හා බැඳුණු පුරුද්දක් වී තිබේ. එය මගෙන් මගේ සහෝදරියට ද උරුම වීම එක්තරා ආකාරයක තෘප්තියක් ගෙන දෙන්නකි.
අද වනවිට මගේ පොත් කියවීමේ පුරුද්දත් පොත් මිලදී ගැනීමේ උන්මන්තකභාවයත් අම්මාට කරදරයක් වී තිබේ. තැන තැන විසිරුණු පොත් ඉවක් බවක් නොමැතිව පොත් මිලදී ගැනීමත් ඇයට මහත් හිසරදයක් ව තිබේ. මිලදී ගත් බොහෝ පොත් මා තවමත් කියවා නැත. මිලදී ගන්නා ලද පොත් කියවා අවසන් නොකර දිගින් දිගටම පොත් මිලදී ගැනීම විටෙක මට ම එක්තරා ආකාරයක පීඩාවක් ගෙන දෙන්නකි. එහෙත් එම පීඩාවට පොත් මිලදී ගැනීමෙන් හා ඒවා නිතර නිතර දැකීමෙන් ගෙන දෙන තෘප්තිය මග හැර යන්නට හෝ මැඩ පැවැත්වීමට හෝ හැකියාවක් නැත.
මෑතකදී තැන තැන විසිරුණු පොත් කිහිපයක් එක් තැනකට ගොනු කරන්නට අවස්ථාව ලැබිණි. ඒ නිසාම කලකට කලින් කියවන ලද පොත් කිහිපයක පිටු පෙරළන්නට නැවත වරක් අවස්ථාව ලැබිණි. නොකියවූ පොත් රැසක් ද ඒ අතර විය. එයින් ද චූලානන්ද සමරනායකගේ මහතාගේ පරිවර්තනවලට මම මහත් ඇළුම් කරමි. සිත්ගත් පරිවර්තකයන් අතර ඔහුට මුල් තැනක් හිමි වේ. කාටත් චූල අයියා, චූලේ අයියා හෙවත් චූලානන්ද සමරනායක මහතා මට අවසන් වරට මුණ ගැසුණේ ප්රියන්ත කොඩිප්පිලිගේ ‘කොඩි’ කවිපොත එළිදැක්වූ දිනයේදීය. ඊට අමතරව ඔහු මෑතකදී විශ්ව විද්යාලයක කරන ලද දේශනයක් සහ ඔහු ගැන අසන්න ලැබුණු ආරක්ෂණීය තොරතුරු කිහිපයක් නිසාම මා සතු ඔහුගේ වඩාත් සිත්ගත් පරිවර්තනයක් නැවත කියවන්නට ගතිමි.
පාවුලෝ කොයියෝ යනු මෑත කාලයේදී මෙරට පාඨක ජනතාවගේ ආකර්ෂණය දිනාගත් විදෙස් ලේඛකයෙකි. බ්රසීල ලේඛකයකු වන කොයියෝ 1988 දී පෘතුගිසි බසින් ප්රකාශයට පත් කරන “ ඔයැ ්කජයැපසිඑ ද ඇල්කෙමිස්ට්” කෘතිය චූලානන්ද සමරනායක මහතා සිංහලට නගන්නේ 2003 වසරේදීය. මේ කෘතිය මුල් වරට ඉංග්රීසි බසින් මුද්රණය වන්නේ 1993 වසරේදීය. ජාත්යන්තරයේ විශාල අලෙවියකට හිමිකම් කියන ද ඇල්කෙමිස්ට් කෘතිය භාෂා 70කට වැඩි සංඛ්යාවකට පරිවර්තනය වී ඇතැයි පැවසේ.
මේ පොත කියවන අයකුට අපූරු තැන් බොහෝමයක් මුණ ගැසෙනු ඇත. ඒවා තම තමන්ට කැමැති කැමැති ආකාරයට අර්ථ ගන්වා ගත හැකිය. ඕනෑම කෘතියක් කලා නිර්මාණයක් පාඨකයන්ගේ රසිකයන්ගේ ග්රහණයට ලක්වන්නේ ඔවුන්ගේ සිතුම් පැතුම් හා අත්දැකීම්වලට අනුවය.
සැලකිය යුතු ආගමික පසුබිමක් හා නැඹුරුවක් මෙන්ම ආගම සැලකිය යුතු ආකාරයකින් ආගම බද්ධ වූ ජීවිත ගෙවන්නන් සිටිනි අප වැනි රටක ජනතාව දෙවියන් බුදුන් පස්සේ යෑම අලුත් දෙයක් නොවේ. අපි බොහෝමයක් දෙනා බොහෝ දේ සොයමින් යන්නෙමු. සතුට, සැපත, සත්යය ආදී බොහෝ දේ සොයා යන්නෙමු. බුද්ධාගම ප්රධාන ආගම වන මේ රටේ බොහෝ දෙනා නිවන සොයා යන්නෝ වෙති. එහෙත් අපි සොයන දේ අපට හමු වූයේ ද යන්න අප අපගෙන් විමසිය යුතු ප්රශ්නයකි. දේශපාලන, සමාජ ආර්ථික, භෞතික හා ආධ්යාත්මික බොහෝ දේ සොයා යන අපට බොහෝ දේ මග හැරී ඇති බව නම් සහ සුදක් සේ පැහැදිලිය. සොයන දේ වෙනුවට වෙනත් බොහෝ දෑ හමු වී ඇති බවත් සියල්ල අවුල් ජාලයක් බවට පත්ව ඇති බවත් නොකිවමනාය.
සන්තියාගෝ නම් සැරිසන්නා නමින් සිංහලට පරිවර්තනය වන ද ඇල්කෙමිස්ට්හි පරිවර්තති කෘතියේ 11 වැනි පිටුව අවසානයේ එඬේර කොලුවා මෙසේ කල්පන් කරන්නේය. ඔහුගේ කල්පනාව තුළ බොහෝ දේ කියවෙන්නේය. අපි පාසල් යන්නෙමු. කෝවිල් යන්නෙමු. රැකියාව ද යන්නෙමු. අධ්යාපනය ලබන්නෙමු. පාසල් යන්නෙමු. පල්ලි දේවලවල ගාටන්නෙමු. තවත් බොහෝ දේ සොයා යන්නෙමු. රස්තියාදු වන්නෙමු. එහෙත් අපි සොයන දේ හමු වී ඇත් ද ?
“ “සෙමනේරියේදී මට දෙවියන් වහන්සේ මුණ ගැහෙන්න පුළුවන් වුණේ නෑ”. ඉර උදාව දෙස බලා ඉන්න ගමන් ඔහු කල්පනා කළේය.”
අද වනවිට මගේ පොත් කියවීමේ පුරුද්දත් පොත් මිලදී ගැනීමේ උන්මන්තකභාවයත් අම්මාට කරදරයක් වී තිබේ. තැන තැන විසිරුණු පොත් ඉවක් බවක් නොමැතිව පොත් මිලදී ගැනීමත් ඇයට මහත් හිසරදයක් ව තිබේ. මිලදී ගත් බොහෝ පොත් මා තවමත් කියවා නැත. මිලදී ගන්නා ලද පොත් කියවා අවසන් නොකර දිගින් දිගටම පොත් මිලදී ගැනීම විටෙක මට ම එක්තරා ආකාරයක පීඩාවක් ගෙන දෙන්නකි. එහෙත් එම පීඩාවට පොත් මිලදී ගැනීමෙන් හා ඒවා නිතර නිතර දැකීමෙන් ගෙන දෙන තෘප්තිය මග හැර යන්නට හෝ මැඩ පැවැත්වීමට හෝ හැකියාවක් නැත.
මෑතකදී තැන තැන විසිරුණු පොත් කිහිපයක් එක් තැනකට ගොනු කරන්නට අවස්ථාව ලැබිණි. ඒ නිසාම කලකට කලින් කියවන ලද පොත් කිහිපයක පිටු පෙරළන්නට නැවත වරක් අවස්ථාව ලැබිණි. නොකියවූ පොත් රැසක් ද ඒ අතර විය. එයින් ද චූලානන්ද සමරනායකගේ මහතාගේ පරිවර්තනවලට මම මහත් ඇළුම් කරමි. සිත්ගත් පරිවර්තකයන් අතර ඔහුට මුල් තැනක් හිමි වේ. කාටත් චූල අයියා, චූලේ අයියා හෙවත් චූලානන්ද සමරනායක මහතා මට අවසන් වරට මුණ ගැසුණේ ප්රියන්ත කොඩිප්පිලිගේ ‘කොඩි’ කවිපොත එළිදැක්වූ දිනයේදීය. ඊට අමතරව ඔහු මෑතකදී විශ්ව විද්යාලයක කරන ලද දේශනයක් සහ ඔහු ගැන අසන්න ලැබුණු ආරක්ෂණීය තොරතුරු කිහිපයක් නිසාම මා සතු ඔහුගේ වඩාත් සිත්ගත් පරිවර්තනයක් නැවත කියවන්නට ගතිමි.
පාවුලෝ කොයියෝ යනු මෑත කාලයේදී මෙරට පාඨක ජනතාවගේ ආකර්ෂණය දිනාගත් විදෙස් ලේඛකයෙකි. බ්රසීල ලේඛකයකු වන කොයියෝ 1988 දී පෘතුගිසි බසින් ප්රකාශයට පත් කරන “ ඔයැ ්කජයැපසිඑ ද ඇල්කෙමිස්ට්” කෘතිය චූලානන්ද සමරනායක මහතා සිංහලට නගන්නේ 2003 වසරේදීය. මේ කෘතිය මුල් වරට ඉංග්රීසි බසින් මුද්රණය වන්නේ 1993 වසරේදීය. ජාත්යන්තරයේ විශාල අලෙවියකට හිමිකම් කියන ද ඇල්කෙමිස්ට් කෘතිය භාෂා 70කට වැඩි සංඛ්යාවකට පරිවර්තනය වී ඇතැයි පැවසේ.
මේ පොත කියවන අයකුට අපූරු තැන් බොහෝමයක් මුණ ගැසෙනු ඇත. ඒවා තම තමන්ට කැමැති කැමැති ආකාරයට අර්ථ ගන්වා ගත හැකිය. ඕනෑම කෘතියක් කලා නිර්මාණයක් පාඨකයන්ගේ රසිකයන්ගේ ග්රහණයට ලක්වන්නේ ඔවුන්ගේ සිතුම් පැතුම් හා අත්දැකීම්වලට අනුවය.
සැලකිය යුතු ආගමික පසුබිමක් හා නැඹුරුවක් මෙන්ම ආගම සැලකිය යුතු ආකාරයකින් ආගම බද්ධ වූ ජීවිත ගෙවන්නන් සිටිනි අප වැනි රටක ජනතාව දෙවියන් බුදුන් පස්සේ යෑම අලුත් දෙයක් නොවේ. අපි බොහෝමයක් දෙනා බොහෝ දේ සොයමින් යන්නෙමු. සතුට, සැපත, සත්යය ආදී බොහෝ දේ සොයා යන්නෙමු. බුද්ධාගම ප්රධාන ආගම වන මේ රටේ බොහෝ දෙනා නිවන සොයා යන්නෝ වෙති. එහෙත් අපි සොයන දේ අපට හමු වූයේ ද යන්න අප අපගෙන් විමසිය යුතු ප්රශ්නයකි. දේශපාලන, සමාජ ආර්ථික, භෞතික හා ආධ්යාත්මික බොහෝ දේ සොයා යන අපට බොහෝ දේ මග හැරී ඇති බව නම් සහ සුදක් සේ පැහැදිලිය. සොයන දේ වෙනුවට වෙනත් බොහෝ දෑ හමු වී ඇති බවත් සියල්ල අවුල් ජාලයක් බවට පත්ව ඇති බවත් නොකිවමනාය.
සන්තියාගෝ නම් සැරිසන්නා නමින් සිංහලට පරිවර්තනය වන ද ඇල්කෙමිස්ට්හි පරිවර්තති කෘතියේ 11 වැනි පිටුව අවසානයේ එඬේර කොලුවා මෙසේ කල්පන් කරන්නේය. ඔහුගේ කල්පනාව තුළ බොහෝ දේ කියවෙන්නේය. අපි පාසල් යන්නෙමු. කෝවිල් යන්නෙමු. රැකියාව ද යන්නෙමු. අධ්යාපනය ලබන්නෙමු. පාසල් යන්නෙමු. පල්ලි දේවලවල ගාටන්නෙමු. තවත් බොහෝ දේ සොයා යන්නෙමු. රස්තියාදු වන්නෙමු. එහෙත් අපි සොයන දේ හමු වී ඇත් ද ?
“ “සෙමනේරියේදී මට දෙවියන් වහන්සේ මුණ ගැහෙන්න පුළුවන් වුණේ නෑ”. ඉර උදාව දෙස බලා ඉන්න ගමන් ඔහු කල්පනා කළේය.”
Thursday, August 23, 2018
ද ඩිස්කෂන්
මෑතකදී සහභාගී වන්නට ලැබුණු සංවාද දෙකකදීම මූලිකව අවධානය යොමු වූ කරුණක් කෙරෙහි ලියන්නට සිත් විය. එම කරුණු නම් මෙරට තුළ තිබෙන විද්වත් සංවාද හෝ සාකච්ඡා හෝ අදහස් හුවමාරු කරගැනීමට හෝ ප්රකාශ කිරීම එක් ස්ථානයකට එක්වීමේ අඩුපාඩුවයි. කථිකාචාර්යවරයකු හා ආචාර්යවරයකු ඒ සංවාද දෙකේදී ඒ බව එම සභාවල අවධානයට යොමු කළ අතර එම සංවාද සභා දෙකේ සිටි අයද ඒ බව අනුමත කළහ. විශේෂයෙන්ම විශ්ව විද්යාල තුළින් එවැනි සංවාද, කථිකා ඇති නොවීම සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු විය යුතුව. එය විශ්ව විද්යාල සිසුන්ගේ හෝ විශ්ව විද්යාල ප්රජාවගේ වගකීමක් බව එයින් හැඟ වෙන්නේ නැත.
අඩු වැඩි වශයෙන් අද වනවිට නොයෙක් ස්ථානවල නොයෙක් මාතෘකා සම්බන්ධයෙන් කථිකා, සංවාද සංවිධානය කළ ද එහි අඩුවක් තිබෙන බව අප පිළිගත යුතුය. එය බොහෝ අවස්ථාවලදී කතාබහට ලක්වූවකි. පොත් පත් ගැන සිනමාව ගැන ආදී නොයෙක් මාතෘකා සම්බන්ධයෙන් විචාරත්මක, විවේචනාත්මක, පර්යේෂණාත්මක වශයෙන් හෝ සාහිත්යමය වශයෙන් ඒ ඒ මාතෘකා සම්බන්ධයෙන් ප්රවේශ විය හැකි විවිධ ආකාරවලින් සංවාද, කථිකා පැවැත්වීමේ අවශ්යතාව මතුවිය.
එවැනි සංවාද පැවැත්වීමේදී ඇතැම් අධ්යාපන ආයතන, විශ්ව විද්යාල කරන සාධනීය මැදිහත් වීමට ද ස්තූතිවන්ත විය යුතුය. එනමුත් ඊටත් වඩා මැදිහත් වීමක් අවශ්යව තිබේ. එය දර්ශනය, දේශපාලනය, ජාත්යන්තර සබඳතා, සංස්කෘතිය, පොත පත, චිත්රපට ආදී නොයෙක් විෂයධාර හා ඔස්සේ විහිද යා යුතුය. සිනමාව හෝ පොත පතට හෝ දේශපාලන මතවාදවලට හෝ පමණක් සීමා නොවිය යුතුය.
ඡායාරූපය ‘ගෙටී ඉමේජස්’ - ‘ද ස්කූල් ඔෆ් ඇතැන්ස්’, ඇතැන්ස් පාසල 1511, ( 1483 - 1520 කාල වකවානුවේ ජීවත් වූ ඉතාලි ජාතික චිත්ර ශිල්පී රෆායල් සැන්සියෝ (රෆායලේ සන්සියෝ) අදින ලද සිත්තමකි.
ප්ලේටෝ සහ ඇරිස්ටෝටල් සංවාදයක යෙදී සිටින අයුරු (මැද)
https://www.gettyimages.com/detail/news-photo/the-school-of-athens-1511-fresco-raphael-italian-painter-news-photo/113494615#/the-school-of-athens-1511-fresco-raphael-italian-painter-and-plato-picture-id113494615
Wednesday, August 22, 2018
සමාජයේ බොහෝ සිදුවීම්වලදී, සමාජය හැසිරෙන ආකාරය විශේෂයෙන්ම සමාජයේම කොටසක් වන සමාජ මාධ්ය හෙවත් එයත් ඇතුළත් සයිබර් අවකාශයේ හැසිරීම ඉතා සිත් ගන්නා සුළුය. එයින් ද විශේෂයෙන්ම ෆේස්බුක් ඇතුළු සමාජ මාධ්යය පරිශීලකයන්ගේ හැසිරීම ගැන අප නැවත නැවතත් සිතා බැලිය යුතු කාලය එළැඹ තිබේ.
පසුගිය සතියක දෙකක කාලයේදී සමාජ මාධ්ය ජාලවලදී වැඩි අවධානයක් දිනාගත්තේ තරුණයන් දෙදෙනකි. අයෙක් වි.ජ.මු ලොකු බණ්ඩාරගේ පුත් උදිත ලොකු බණ්ඩාරය. අනෙක් තරුණයා අන්තර් විශ්ව විද්යාලයීය ශිෂ්ය බල මණ්ඩලයේ කැඳවුම් ළහිරු වීරසේකරය. මොවුන් දෙදෙනා ගැන ලියන මා ද මොවුන්ගේ ක්රියාකාරකම් සම්බන්ධයෙන් ෆේස්බුක් ඇතුළු සමාජ මාධ්යවල අදහස් පළ කළ, ඒවාට අදාළ ඡායාරූප පළ කළ, සරලව ෆේස්බුක් පෝස්ට් දැමූ, ඒවා ෂෙයාර් කළ අති මහත් බහුතරය තරුණයන්.
මේ සියල්ලම සරලව ගත්විට අපේ රටේ තරුණ ප්රජාවගේ ඛේදනීය ඉරණම ඉතා හොඳින් පෙන්නුම් කෙරේ.
උදිත බණ්ඩාර බැණුම් අසන්නේ රටේ හිටපු ජනාධිපතිවරයාගෙනි. ඒ බැනීම සහ ඒ සිදුවීම් දාමය පසෙකින් තබමු. එහෙත් ඔහු බැණුම් ඇසීම අපි බොහෝමයක් දෙනා එය විහිළුවකට ගත්තෙමු. නිදහසේ සිතා බැලුවහොත් කවුරුවන් හෝ යටතේ සේවය කරන අප සියලු දෙනා එවැනි බැණුම් අසා ඇත. අනන්තවත් අසා ඇත. එසේ නැතිනම් එක්වරක් හෝ අසා ඇත. එවැනි තත්ත්වයක අපි හැසිරුණු ආකාරය ගැන නැවත සිතා බැලිය යුතුය.
කෙටියෙන්ම කිවහොත් අන්තරය සම්බන්ධයෙන් අපට බොහෝ විවේචන ඇත. අන්තරයේ ක්රියාකාරකම් ගැන අපට කතා කරන්නට බොහෝ දේ තිබේ. ශිෂ්ය අරගලය ගැන කතා කරන්නට බොහෝ දේ තිබේ. එහෙත් අප පිළිගත යුතු සත්යය නම් අද වනවිට රටේ නිදහස් අධ්යාපනය හෝ එසේත් නැතිනම් ජනතා බදු මුදලින් නඩත්තු වන අධ්යාපනය ක්ෂේත්රය මේ පමණින් හෝ රැකී පැවැතීවමට අන්තර් විශ්ව විද්යාලයීය ශිෂ්ය බල මණ්ඩය සැලකිය යුතු දායකත්වයක් දී ඇති බවය. ඒ සම්බන්ධයෙන් විවාදයක් නැත.
එවැනි වාතාවරණයක් තුළ ළහිරු වීරසේකර උපහාසයට නැගීම ලැජ්ජා සහගත අපුල හා අශීලාචාර ක්රියාවකි. මා කලීන් සඳහන් කලාක් මෙන් අන්තරය ගැන දැඩි විවේචනක් අප සතුය. එහෙත් කුමන තත්ත්වයකදී වුවත් ඊයේත් අදත් ෆේස්බුක්හි දක්නට ලැබුණු දේවලින් දැනෙන්නේ කලකිරීමක් හා දුකක් මිස අන් යමක් නොවේ. අප විසින් හෑල්ලුවට ලක් කරමින් සිටින්නේ අපවම බවට අපට අමතකව ගොස් තිබේ. මුග්ධ පාලකයන්ට මේ රට වෙනස් කිරීමේ මේ රට මීට වඩා යහපත් තැනක් කිරීමේ අවශ්යතාවක් නැත. එසේ තිබේ නම් එසේ ඇත්තේ ජනතා හිතවාදී පාලකයන් කිහිපදෙනකුට පමණි. එවැන්නෝ අතේ ඇඟිලි ගණනටත් අඩුය.
අනෙක් අතට ටවුන්හෝල් හි මීට දින ගණනකට පෙර ස්ථාපිත කර තිබූ අට්ටාලයටත් එහි සිටි සිසුන්ටත් එල්ල කළ ජල ප්රහාරය නින්දිතය.
අප අතරේ නොගැලපීම්, මතවාද හා වෙනස්කම් තිබෙන්නට පුළුවන. එහෙත් එම වෙනස්කම් මුග්ධ පාලකයන්ගේ අවි බවට පත්වීමට ඉඩ නොතැබිය යුතුය. අප එක්විය යුතුය. එසේ නොවන තාක්කල් වෙනසක් නැත. අප බෙදන තරමට කැමැති අශීලාචාර පාලකයෝ ඔවුන්ගේ සුඛ විහරණය වෙනුවෙන්ම පියවර ගනිති. ඔවුහු සැම විටම අපේ බෙදීම ඔවුන්ගේ වාසිය සඳහා යොදා ගනිති.
පසුගිය සතියක දෙකක කාලයේදී සමාජ මාධ්ය ජාලවලදී වැඩි අවධානයක් දිනාගත්තේ තරුණයන් දෙදෙනකි. අයෙක් වි.ජ.මු ලොකු බණ්ඩාරගේ පුත් උදිත ලොකු බණ්ඩාරය. අනෙක් තරුණයා අන්තර් විශ්ව විද්යාලයීය ශිෂ්ය බල මණ්ඩලයේ කැඳවුම් ළහිරු වීරසේකරය. මොවුන් දෙදෙනා ගැන ලියන මා ද මොවුන්ගේ ක්රියාකාරකම් සම්බන්ධයෙන් ෆේස්බුක් ඇතුළු සමාජ මාධ්යවල අදහස් පළ කළ, ඒවාට අදාළ ඡායාරූප පළ කළ, සරලව ෆේස්බුක් පෝස්ට් දැමූ, ඒවා ෂෙයාර් කළ අති මහත් බහුතරය තරුණයන්.
මේ සියල්ලම සරලව ගත්විට අපේ රටේ තරුණ ප්රජාවගේ ඛේදනීය ඉරණම ඉතා හොඳින් පෙන්නුම් කෙරේ.
උදිත බණ්ඩාර බැණුම් අසන්නේ රටේ හිටපු ජනාධිපතිවරයාගෙනි. ඒ බැනීම සහ ඒ සිදුවීම් දාමය පසෙකින් තබමු. එහෙත් ඔහු බැණුම් ඇසීම අපි බොහෝමයක් දෙනා එය විහිළුවකට ගත්තෙමු. නිදහසේ සිතා බැලුවහොත් කවුරුවන් හෝ යටතේ සේවය කරන අප සියලු දෙනා එවැනි බැණුම් අසා ඇත. අනන්තවත් අසා ඇත. එසේ නැතිනම් එක්වරක් හෝ අසා ඇත. එවැනි තත්ත්වයක අපි හැසිරුණු ආකාරය ගැන නැවත සිතා බැලිය යුතුය.
කෙටියෙන්ම කිවහොත් අන්තරය සම්බන්ධයෙන් අපට බොහෝ විවේචන ඇත. අන්තරයේ ක්රියාකාරකම් ගැන අපට කතා කරන්නට බොහෝ දේ තිබේ. ශිෂ්ය අරගලය ගැන කතා කරන්නට බොහෝ දේ තිබේ. එහෙත් අප පිළිගත යුතු සත්යය නම් අද වනවිට රටේ නිදහස් අධ්යාපනය හෝ එසේත් නැතිනම් ජනතා බදු මුදලින් නඩත්තු වන අධ්යාපනය ක්ෂේත්රය මේ පමණින් හෝ රැකී පැවැතීවමට අන්තර් විශ්ව විද්යාලයීය ශිෂ්ය බල මණ්ඩය සැලකිය යුතු දායකත්වයක් දී ඇති බවය. ඒ සම්බන්ධයෙන් විවාදයක් නැත.
එවැනි වාතාවරණයක් තුළ ළහිරු වීරසේකර උපහාසයට නැගීම ලැජ්ජා සහගත අපුල හා අශීලාචාර ක්රියාවකි. මා කලීන් සඳහන් කලාක් මෙන් අන්තරය ගැන දැඩි විවේචනක් අප සතුය. එහෙත් කුමන තත්ත්වයකදී වුවත් ඊයේත් අදත් ෆේස්බුක්හි දක්නට ලැබුණු දේවලින් දැනෙන්නේ කලකිරීමක් හා දුකක් මිස අන් යමක් නොවේ. අප විසින් හෑල්ලුවට ලක් කරමින් සිටින්නේ අපවම බවට අපට අමතකව ගොස් තිබේ. මුග්ධ පාලකයන්ට මේ රට වෙනස් කිරීමේ මේ රට මීට වඩා යහපත් තැනක් කිරීමේ අවශ්යතාවක් නැත. එසේ තිබේ නම් එසේ ඇත්තේ ජනතා හිතවාදී පාලකයන් කිහිපදෙනකුට පමණි. එවැන්නෝ අතේ ඇඟිලි ගණනටත් අඩුය.
අනෙක් අතට ටවුන්හෝල් හි මීට දින ගණනකට පෙර ස්ථාපිත කර තිබූ අට්ටාලයටත් එහි සිටි සිසුන්ටත් එල්ල කළ ජල ප්රහාරය නින්දිතය.
අප අතරේ නොගැලපීම්, මතවාද හා වෙනස්කම් තිබෙන්නට පුළුවන. එහෙත් එම වෙනස්කම් මුග්ධ පාලකයන්ගේ අවි බවට පත්වීමට ඉඩ නොතැබිය යුතුය. අප එක්විය යුතුය. එසේ නොවන තාක්කල් වෙනසක් නැත. අප බෙදන තරමට කැමැති අශීලාචාර පාලකයෝ ඔවුන්ගේ සුඛ විහරණය වෙනුවෙන්ම පියවර ගනිති. ඔවුහු සැම විටම අපේ බෙදීම ඔවුන්ගේ වාසිය සඳහා යොදා ගනිති.
ඡායාරූපය මෙත්මලි දිසානායක ෆේස්බුක් ගිණුමෙන්
Friday, August 17, 2018
කලාව, සාහිත්යය හා ඉතිහාසය කන්නදැයි ඇසූ පාලකයන් සිටින රටක සාහිත්යය නිර්මාණයක් වාරණයට ලක්වීම පුදුමයට කරුණක් නොවේ.
පොතක් ලියූ සැණින් පොත ලියූ එකාට අම්මා අප්පා මුතක් කර බැනීම, නාට්යයක් කළ සැණින් නාට්යකරුවන්ට පහර දීම, හූ කීම ආදී ත්රාඩ වැඩවලින් පිරුණු සමාජයක් නිර්මාණය වී ඇත්තේ ඉතිහාසය, සාහිත්ය හා කලාව වළපල්ලට යෑමේ ප්රතිඵලයක් ලෙසය.
ජනතාව සමඟ සිටිමින් ජනතාව ක්රියාශීලි කරනවා වෙනුවට කලාකරුවන්ගෙන් බොහෝ දෙනා පාලකයන්ගේ නළකරුවන් වී සිටිති.
හුදෙක් ජනතාව වෙනුවෙන් ජනතාවගේ දැනුම හා බුද්ධිය වෙනුවෙන් රසාස්වාදය වෙනුවෙන් නිර්මාණ කරන කලාකරුවෝ වාරණයට ලක්වෙති.
පොතක් ලියූ විට පොතේ කරුණු ගැන සංවාදයේ යෙදෙනවා වෙනුවට පොත නොකියවා පොතේ ලියූ එකාගේ අම්මා අප්පා සිහි කරන සංස්කෘතියක් බිහි ව තිබේ. නාට්යයක් කළ විට තමන් පමණක් නාට්යය බලා එය තමන්ගේ පන්තියට නොගැලපේ නම් එය වාරණයට ලක් කරන සමාජ සංස්කෘතියක් නිර්මාණය වී තිබේ.
නිර්මාණ යනු නිර්මාණය. ඒවා වාරණයට ලක් කළ නොහැක. තහනම යනු වාරණය යනු මිනිසුන් තව තවත් එම කලා නිර්මාණයට සමීප කිරීමක් බව මුග්ධ පාලකයෝ නොදනිති.
ඡායාරූපය ‘මං කෙළින් මිනිහෙක්’ ෆේස්බුක් පිටුවෙන්
පොතක් ලියූ සැණින් පොත ලියූ එකාට අම්මා අප්පා මුතක් කර බැනීම, නාට්යයක් කළ සැණින් නාට්යකරුවන්ට පහර දීම, හූ කීම ආදී ත්රාඩ වැඩවලින් පිරුණු සමාජයක් නිර්මාණය වී ඇත්තේ ඉතිහාසය, සාහිත්ය හා කලාව වළපල්ලට යෑමේ ප්රතිඵලයක් ලෙසය.
ජනතාව සමඟ සිටිමින් ජනතාව ක්රියාශීලි කරනවා වෙනුවට කලාකරුවන්ගෙන් බොහෝ දෙනා පාලකයන්ගේ නළකරුවන් වී සිටිති.
හුදෙක් ජනතාව වෙනුවෙන් ජනතාවගේ දැනුම හා බුද්ධිය වෙනුවෙන් රසාස්වාදය වෙනුවෙන් නිර්මාණ කරන කලාකරුවෝ වාරණයට ලක්වෙති.
පොතක් ලියූ විට පොතේ කරුණු ගැන සංවාදයේ යෙදෙනවා වෙනුවට පොත නොකියවා පොතේ ලියූ එකාගේ අම්මා අප්පා සිහි කරන සංස්කෘතියක් බිහි ව තිබේ. නාට්යයක් කළ විට තමන් පමණක් නාට්යය බලා එය තමන්ගේ පන්තියට නොගැලපේ නම් එය වාරණයට ලක් කරන සමාජ සංස්කෘතියක් නිර්මාණය වී තිබේ.
නිර්මාණ යනු නිර්මාණය. ඒවා වාරණයට ලක් කළ නොහැක. තහනම යනු වාරණය යනු මිනිසුන් තව තවත් එම කලා නිර්මාණයට සමීප කිරීමක් බව මුග්ධ පාලකයෝ නොදනිති.
ඡායාරූපය ‘මං කෙළින් මිනිහෙක්’ ෆේස්බුක් පිටුවෙන්
Subscribe to:
Posts (Atom)
‘මිඩ්ල් ක්ලාස්’ ක්රියිසිස් සහ ‘ඩිකෝඩිං’
අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...
-
කැලැරන්ස් විජේවර්ධන, සිනමා කතාව බලන්නට ඉස්පාසුවක් ලැබුණේ අද ඉරිදා ය. මිතුරන් කිහිපදෙනකු සමඟ කැලැරන්ස් බලන්නට මීට සති දෙකකට කලින් ප්රවේශ පත...
-
අපි ජන සමාජයක් විදියට උග්ර අර්බුදයකට මුහුණ දීලා ඉන්නවා. දරුවෙක්ගේ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, යාන වාහනවලින්, උපාධිවලින්, හම්බවෙන පඩියෙන්, කරන රස්සා...







